Jeśli tedy umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy, wiedząc, że zmartwychwzbudzony Chrystus już nie umiera, śmierć nad nim już nie panuje. [Rzym. 6; 8 – 9]



KALENDARIUM ŻYCIA

Wybierz rok, z którym chcesz się zapoznać: 1846, 1847, 1848, 1849, 1850, 1851, 1852, 1853, 1854, 1855, 1856, 1857, 1858, 1859, 1860, 1861, 1862, 1863, 1864, 1865, 1866, 1867, 1868, 1869, 1870, 1871, 1872, 1873, 1874, 1875, 1876, 1877, 1878, 1879, 1880, 1881, 1882, 1883, 1884, 1885, 1886, 1887, 1888, 1889, 1890, 1891, 1892, 1893, 1894, 1895, 1896, 1897, 1898, 1899, 1900, 1901, 1902, 1903, 1904, 1905, 1906, 1907, 1908, 1909, 1910, 1911, 1912, 1913, 1914, 1915, 1916, 1924 - albo zobacz wszystkie lata.

Rok 1862



GRUDZIEŃ


Po ukończeniu czterech klas Gimnazjum Realnego Henryk Sienkiewicz przenosi się na dalsze dwa lata do Gimnazjum II (w Pałacu Stanisława Staszica przy zbiegu ulic: Krakowskie Przedmieście i Nowy Świat) i kończy w nim klasy: V i VI. Stanisław Skarżyński tak wspomina Sienkiewicza z tego okresu:
Weszliśmy razem do klasy piątej w Warszawie, w gimnazjum, które w końcu 1862 r. pomieszczono w Pałacu Staszyca po byłej akademii medycznej. Klasa była przepełniona, gdyż liczyła 150 uczniów. Profesorem literatury polskiej był zacny, niezapomniany Julian Bartoszewicz (1821 — 1870), wybitny historyk literatury. Przed świętami Bożego Narodzenia wszyscy złożyli mu ćwiczenia na dowolnie obrany temat. Bartoszewicz wyróżnił natychmiast wypracowanie Sienkiewicza i wywoławszy go na środek klasy, długo, pilnie badał. Odtąd zasłynął między nami jako stylista. W naukach ścisłych nie odznaczał się wzorowymi postępami, mimo to zadowalająco przeszedł trzy ostatnie klasy.


[Ewentualne uzupełnienia i zmiany w treści nastąpią z chwilą ustalenia nowych szczegółów.]