(…) Napisz: Błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę Baranka. (…) To są prawdziwe Słowa Boże. [Obj. 19; 9]



MIEJSCA SIENKIEWICZOWSKIE

Wybierz literę z którą chcesz się zapoznać: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, Q, R, S, Ś, T, U, V, W, X, Y, Z, Ź, Ż - albo zobacz wszystkie.

Litera P


PADWA – [Włochy – region Wenecja Euganejska, prowincja Padwa, gmina Padwa]


Miasto – założone w IV w. p. n. e. – w północno-wschodnich Włoszech nad rzeką Bacchiglione na Nizinie Padańskiej. Zabytki miasta: bazylika Santa Giustina (XV w.), bazylika św. Antoniego (1232 – 1307), kaplica Scrovegnich (XIV w.), katedra i baptysterium (XI – XII w.), ogród botaniczny (1545 r.), Oratorio di San Giorgio, pałace: Casa de Ezzelino (XII w.), Logia del Consiglio (XV – XVI w.), Palazzo del Bo, Palazzo del Capitanio, Palazzo Della Ragione (XIII w.), – Plac Prato della Valle, Posąg Gattamelaty, Scuola del Santo, uniwersytet (1222 r.). Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Padwie datują się następująco: 01) lipiec - sierpień 1899 r.


[01. Padwa – Bazylika św. Antoniego] [02. Palazzo della Regione]
[Fotografia: Autor: 01. MarkusMark; 02. Schubbay. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 01. objęte jest licencją CC-BY-SA].[Zdjęcie 02. objęte jest licencją GNU FDL].

PARC-SAINT-MAUR – [Francja – gmina Créteil, Departament Val-de-Marne, Region Île-de-France]


Podparyska miejscowość - niedaleko Champigny - nad brzegami Rzeki Marny.
Henryk Sienkiewicz odwiedzał tu swojego przyjaciela, Bruna Abdanka Abakanowicza, mieszkającego pod adresem: Parc St. Maur (Seine), Quai du Parc 88:
01) 23 - 30 października 1894 r.; 02) 15 - 27 maja 1897 r.; 03) 04 czerwca - 03 lipca 1898 r.; 04) 23 - 26 marca 1900 r.

PARYŻ [Francja – stolica państwa – Departament Paryż, stolica regionu administracyjnego Île-de-France]


Największa aglomeracja Francji położona w centrum Basenu Paryskiego nad Sekwaną. Centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju.
Znajduje się tu wiele zabytków z różnych epok (wieża Eiffla, Katedra Notre-Dame, Łuk Triumfalny itd.), dzieł sztuki, budowli architektonicznych, muzeów (Luwr, Musée d’Orsay, Centre Georges Pompidou itd.), uczelni (Sorbona, College de France, Uniwersytet Denisa Diderot itd.) oraz instytucji o znaczeniu międzynarodowym.
Paryż to również światowe centrum mody.

Paryż, Avenue Victor Hugo 83 - adres Pension Pinel, gdzie 06 czerwca 1884 r. zatrzymali się Maria I Henryk Sienkiewiczowie.
Paryż, Boulevard des Italiens 38 – adres Théâtre du Vaudeville (obecnie Opéra Gaumont), w którym Henryk Sienkiewicz oglądał komedię Aleksandra Bissona „Feu Tupinel”.


[10. Théâtre du Vaudeville]

Paryż, Boulevard Montparnasse 136 – adres Szkoły Architektury: „École Spéciale D'Architecture” - której Alfred Ciszkiewicz był sekretarzem. Na ten adres
w grudniu 1878 r. Henryk Sienkiewicz polecił Mścisławowi Godlewskiemu przesłać dramat „Na jedną kartę”.
Paryż, Comédie-Française (Komedia Francuska) albo Théâtre-Français (Teatr Francuski) - teatr, w którym 13 września 1888 r. Henryk Sienkiewicz oglądał sztukę Edwarda Paillerona „Świat nudów”. Od 1799 r. do naszych czasów siedziba teatru mieści się w: Théâtre des Variétés-Amusantes - Salle Richelieu
w Palais-Royal.


[03. Comédie-Française - XVIII w.; 04. Comédie-Française - 2005 r.]

Paryż, Gare d’Orleans lub Gare d’Austerlitz - stacja kolejowa w Paryżu, na której 14 października 1890 r. Henryk Sienkiewicz wsiadł do pociągu jadącego
do Biarritz.


[11. Stacja Kolejowa Gare d'Austerlitz]

Paryż, Lasek Buloński (fr. Bois de Boulogne) – park powierzchni 846 ha położony w 16. dzielnicy Paryża. Powstał na bazie resztek starego lasu dębowego zwanego Bois de Rouvray. Napoleon III Bonaparte przekształcił go w park. W 1857 r. powstał tu wielki hipodrom „Hippodrome de Longchamp”. W 1929 r. Lasek Buloński wszedł
w granice Paryża. 16 czerwca 1878 r. Henryk Sienkiewicz oglądał tu wyścigi konne.


[09. Lasek Buloński - fragment]

Paryż, Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski, obecnie jedno z największych muzeów sztuki na świecie. Luwr położony jest między Rue de Rivoli
i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. Znajdują się tu zbiory liczące około 35.000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę XIX w. Henryk Sienkiewicz zwiedzał Luwr w czerwcu 1878 r.


[08. Luwr]

Paryż, N. D. de Victoire - ulica, gdzie na przełomie lat 1878/1879 w restauracji spotkali się: Antoni Piotrowski i Henryk Sienkiewicz.
Paryż, Palais-Royal - pałac, połączony z francuskim Teatrem Narodowym Comédie-Francaise. We wrześniu 1888 r. w księgarni na końcu pasażu w Palais Royal Henryk Sienkiewicz kupił kilka książek o Hiszpanii.


[05. Palais-Royal]

Paryż, Rue Boissiere - adres zamieszkania Władysława i Heleny Górskich, u których w 1888 r. bywał Henryk Sienkiewicz.
Paryż, Rue de l’Arcade 17 – adres Hotelu Bedford, w którym Henryk Sienkiewicz przebywał: 01) 29 października 1890 r.; 02) 16 - 17 sierpnia 1898 r.
Paryż, Rue de la Procession 48 - adres zamieszkania Cypriana Godebskiego, na który w 1878 r. Henryk Sienkiewicz polecał kierować korespondencję przed swoim przyjazdem z USA do Paryża.
Paryż, Rue de Mon Lyon 16 [Hotel de Lille et de Roubaix] - Henryk Sienkiewicz przebywał tu 22 kwietnia 1878 r.
Paryż, Rue de Montyon - ulica, przy której w maju 1878 r. mieszkał Henryk Sienkiewicz.
Paryż, Rue de Prony - ulica, przy której mieszkali Artur i Kazimiera z Rakowskich Sienkiewiczowie, u których 25 października 1888 r. gościł Henryk Sienkiewicz.


[06. Paryż, róg ulic: Fortuny i de Prony; 07. tabliczka z nazwą ulicy: Rue de Prony]

Paryż, Rue Joubert 7 - przecznica od Chaussée d’Antin - adres zamieszkania Tymoteusza Adamowskiego, u którego pisarz mieszkał od 10 października 1878 r.
Paryż – Rue Saint Honoré 161 (ul. św. Honoriusza 161) - Plac Komedii Francuskiej - adres popularnej paryskiej kawiarnia szachowej „Café de la Regence”.
W XVIII i XIX w. miejsce spotkań wybitnych osobistości. Kawiarnia powstała około 1688 r. w pobliżu Luwru, przy pl. Palais-Royal. Początkowo nosiła nazwę Café
de Palais-Royal
. W pierwszych latach panowania niepełnoletniego Ludwika XV (od 1715 r.) do kawiarni przylgnęła nazwa Regencja, z powodu częstych wizyt regenta, księcia Filipa Orleańskiego. W 1718 r. kawiarnia oficjalnie otrzymała nową nazwę „Café de la Regence”. Do 1740 r. kawiarnia przejęła szachową klientelę „Café Procope” i wkrótce stała się mekką miłośników królewskiej gry. Pierwszym legendarnym mistrzem szachownicy był Kermeur de Legal. W połowie XVIII w. w kawiarni spotykali się przedstawiciele paryskiej inteligencji – pisarze, dziennikarze, politycy. Częstymi bywalcami byli encyklopedyści: Wolter, Denis Diderot, Jan Jakub Rousseau
i Jean Le Rond d'Alembert. Kawiarnię chętnie odwiedzał miłośnik szachów Benjamin Franklin, wówczas - ambasador USA w Paryżu. W 1798 r. partię szachów rozegrał tu Napoleon Bonaparte, a po nim - Alfred de Musset.
W 1855 r., po krótkiej banicji na ulicę Richelieu, Café de la Régence powróciła w pobliże Luwru, na ul. Św. Honoriusza (Rue Saint Honoré) . Przeprowadzki były spowodowane generalną przebudową okolic Luwru. Kawiarnia otrzymała nowy wystrój. W 1864 r. kawiarnię odwiedził Aleksander Pietrow, wybitny rosyjski teoretyk szachów. W XX w. kawiarnia powoli traciła na znaczeniu jako ośrodek szachowy. W 1878 r. bywał w niej Henryk Sienkiewicz. 13 października 1890 r. pisarz spotkał tu Brunona Abdanka Abakanowicza.
W swoim pamiętniku Antoni Piotrowski podaje taki adres: „Café de la Regence” - Plac Komedii Fracuskiej.


[01 - 02. Café de la Regence]

Paryż, Rue Saint Roch 12 (ul. św. Rocha) - [Hôtel du Dauphin] - Henryk Sienkiewicz przebywał tu: 1) 13 - 20 września 1888 r.; 2) 22 lub 23 października 1888 r.;
3) 12 - 14 października 1890 r.
Paryż, Rue Scribe 9 - adres agencji, w której we wrześniu 1888 r. Henryk Sienkiewicz uzyskał informacje na temat Hiszpanii.
Paryż, Pola Marsowe – tu w czerwcu 1897 r. którym Henryk Sienkiewicz oglądał wystawę sztuki.


[Paryż - 12. - 13. Pola Marsowe]

[Fotografie – Autor: 01 – 02) Klin; 03) AndreasPraefcke, 04) Calton, 05) Jastrow; 06) Wikimedia Commons; 07) Prymouss; 11) Gabriel Villena; 12) Guillaume Baviere. Źródło – Wikipedia i Wikimedia. Zdjęcia objęte są licencją CC-BY-SA]. [Fotografie - Autor: 8) Benh Lieu Song; 9) Remi Jouan. Źródło - Wikipedia. Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL]. [Fotografie - Autor: 10) Taugopaso; 11) Florian Pépellin. Zdjęcia są w domenie publicznej zgodnie z wolą ich autorów.].

PEGLI – [Włochy – dzielnica Genui]


Obecnie dzielnica Genui. Henryk Sienkiewicz wspomina to miejsce w liście z 28 lutego 1893 r. do Kazimierza Pochwalskiego:
„(…) Nie spodziewałem się nigdy, żeby to Nervi było takie piękne, tymczasem ładniejsze jest od Pegli… (…)”
Dalsze udokumentowane pobyty pisarza w Pegli datują się następująco: 01) listopad 1893 r.; 02) 28 marca - 02 kwietnia 1901 r.



[Fotografie – Autor: 01) Yoggysot; 02) Superzen. Źródło – Wikipedia.]
[Zdjęcie 01. objęte jest licencją CC-BY-SA] [Zdjęcie 02. jest własnością publiczną zgodnie z wolą autora.]

PERCY [Stany Zjednoczone Ameryki Północnej]


Stacja kolejowa. Dzisiaj jej miejsce jest nieznane. Henryk Sienkiewicz przybył tu w okresie października i listopada 1877 r. Opisał je w „Listach z podróży do Ameryki”:
„(…) Przybywszy do Percy, stacji leżącej nad North Fork of Platte R., zastaliśmy już wszystko przygotowane. (…)”

PERCHTOLSDORF – [Austria – gmina Perchtolsdorf, powiat Mödling, kraj związkowy Dolna Austria]


Miasto i gmina targowa. W lipcu 1890 r. Henryk Sienkiewicz kupował tu pierniki.


[1) Pertcholsdorf – XIX w.; 2) Pertcholsdorf – Rynek Główny]

[Fotografia: Autor: 1. Rudolf Ritter von Alt (1812 – 1905); 2. Karl Gruber. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 1. jest własnością publiczną w Stanach Zjednoczonych
oraz w tych państwach, gdzie prawo autorskie wygasa 100 lat po śmierci autora lub wcześniej.] [Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL].

PERROS-GUIREC [Francja – gmina Perros-Guirec, region Bretania, departament Côtes-d'Armor]


Nadmorska turystyczna miejscowość słynąca z szerokich plaż, ciekawej architektury, bogactwa nadmorskiej przyrody i z niezwykle urokliwego Wybrzeża Czerwonego Granitu. Do najpiękniejszych miejsc Perros-Guirec wartych zobaczenia należą: latarnia morska Men Ruz (Phare de Men Ruz), pieszy szlak spacerowy „Ścieżka celników” (Le Sentier des Douaniers), plaże: Trestraou, Trestrignel oraz Pors-Rolland – port jachtowy Port de Plaisance i rezerwat ptactwa wodnego Archipelag Siedmiu Wysp (L'Archipel des Sept Îles). W lipcu 1910 r. Henryk Sienkiewicz – wraz z żoną Marią z Babskich i dziećmi: Henrykiem Józefem i Jadwigą – przebywał w Ploumanach
u Stanisława Kwiryna i Zofii z Abakanowiczów Pstrokońskich, skąd ich jachtem wybrał się na wycieczkę do Perros-Guirec.


[01. Perros-Guirec - latarnia morska Men Ruz; 02. Perros-Guirec - Plaża Trestrignel]

[Fotografie – Autor: 01) Rüdger Wölk 02) Dweller1. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 01. objęte jest licencją CC-BY-SA]. [Zdjęcie 02. objęte jest licencją GNU FDL].

PFAFFSTÄTTEN – [Austria – pow. Baden – kraj związkowy Lower Austria]


Miasto w Austrii. Henryk Sienikiewicz spędza tu noc z 13 na 14 sierpnia 1886 r., nie przesiadłszy się wcześniej w Liesing z pociągu na pociąg, nie mając już tego dnia żadnego połączenia do Kaltenleutgeben.


[Ratusz]

[Fotografia: Autor – Karl Gruber. Źródło – Wikimedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

PIENIAKI – [Ukraina – rejon brodzki, obwód lwowski]


Miejscowość na Ukrainie nad Seretem położona 22 km od Brodów. Do 1945 r. na terytorium Polski.
Zespół pałacowo-ogrodowy w Pieniakach, malowniczo usytuowany wśród wzniesień Woroniaków (360 m n.p.m.) zyskał szeroki rozgłos pod koniec XVII w. za czasów Ignacego Miączyńskiego (1760 – 1810), wnuka Atanazego Miączyńskiego (wojewody wołyńskiego i pułkownika wojsk pancernych). Dzięki licznym zasługom, głównie
na polu walki pod Wiedniem, gdzie dowodził trzema chorągwiami pancernymi, założył rodzinę senatorską. Jego wnuk Ignacy uczył się w Collegium Nobilium, wiele podróżował po Europie. Po ślube z Anielą z Bielskich (1784 r.) zamieszkał w Pieniakach. Jako dobry gospodarz propagował postęp i nowoczesne metody kształtowania środowiska. W 1801 r. wybudował klasztor i szpital Sióstr Miłosierdzia w Załoźcach. Ufundował klasztor bazylianów w Podhorcach oraz wzniósł cerkiew w Ratyszczach.
Najbardziej długotrwałym pomnikiem działalności Ignacego Miączyńskiego był pałac pieniacki. Na jego zlecenie pałac zaprojektował nadworny architekt królewski Dominik Merlini. Pałac pieniacki (z początkiem XIX w. całkowicie już przebudowany) wznosił się na wzgórzu, opadając łagodnie ku pobliskim stawom, w otoczeniu rozległego parku krajobrazowego. Była to dwukondygnacyjna budowla o elewacji głównej rozczłonkowanej pilastrami, zamkniętej trójkątnym ryzalitem, mieszczącym główne wejście. Przy frontowym ryzalicie mieścił się obszerny korytarz ozdobiony kolekcją starych portretów rodzinnych. Jako miłośnik i znawca sztuki Ignacy Miączyński stworzył galerię malarstwa i zgromadził tu dużą kolekcję obrazów szkoły włoskiej i niderlandzkiej, liczne zegary, porcelanę saską, broń, pojazdy, zabytkowe meble i inne. Ostatnim właścicielem Pieniak był hrabia Tadeusz Cieński, wybitny mąż stanu, współzałożyciel Stronnictwa Narodowego, senator RP. Uwięziony w 1940 r. przez Sowietów został wywieziony wraz z całą rodziną na zesłanie do Kazachstanu. Jego syn, Jan Cieński, po powrocie z katorgi, przyjął święcenia kapłańskie i pozostał na ojczystej ziemi. Mimo licznych szykan i prześladowania, przez z górą 50 lat prowadził działalność duszpasterską wśród Polonii Złoczowa i okolic. Zmarł w 1992 r.
Zabytkowy pałac spłonął w sierpniu 1916 roku. Nacierający wówczas Rosjanie spalili go kompletnie. Spłonęły wszystkie zabudowania folwarczne, trzy gorzelnie, sześć młynów, jeden browar, sprzęt folwarczny, elektrownie, a śluzy wodne zostały wysadzone w powietrze.
W listopadzie 1891 r., gdy Pieniaki należały do Dzieduszyckich, przyjechał tu na polowanie Henryk Sienkiewicz.



[Zdjęcie zamieszczono dzięki uprzejmości ZWIĄZKU RODOWEGO DZIEDUSZYCKICH HERBU SAS w Warszawie].

PINE BLUFFS - [Stany Zjednoczone Ameryki Północnej – Hrabstwo Laramie, Stan Wyoming]


Miasto to wymienia Henryk Sienkiewicz jako kolejny przystanek, do którego dotarł 11 marca 1876 r. pociągiem w drodze na Dziki Zachód.


[01. Pine Bluffs - 1868 r. 02. Pine Bluffs - szkoła]

[Autorzy fotografii: 01) Arundel C. Hull; 02. Ammodramus. Źródło – Wikipedia.]
[Fotografia 01. jest w domenie publicznej w Stanach Zjednoczonych. Odnosi się to do utworów w USA, co do których prawa autorskie wygasły, często dlatego,
że pierwsza publikacja nastąpiła przed 1 stycznia 1923 r.] [Fotografia 02. objęta jest licencją CC-BY-SA].

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI [gm. Piotrków Trybunalski, powiat piotrkowski, woj. łódzkie]


Miasto położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej.
Henryk Sienkiewicz był tu 09 grudnia 1903 r. W ramach akcji pomocy powodzianom przedstawił swoją nowelę „Dwie łąki”.


[1. Piotrków Trybunalski – Stare Miasto; 2. Piotrków Trybunalski – panorama północnej części miasta]

[Autor: 1 - 2) Szymon Dedek. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL].

PITTSBURGH – [Stany Zjednoczone Ameryki – Hrabstwo Allegheny]


Miasto założone w 1754 r. przez Francuzów jako Fort Duquesne. Obecna nazwa datuje się od zajęcia miasta przez Brytyjczyków w 1758 r. Nazwa pochodzi od polityka Williama Pitta. Obecnie centrum bankowo-biznesowe (siedziby koncernów Gulf Oil, Westinghouse, Electric, National Steel). Ośrodek naukowy: Uniwersytet
w Pittsburgu oraz politechnika Carnegie Mellon University) i kulturalny (znana orkiestra filharmoniczna, muzea, galerie sztuki nowoczesnej). Ważny węzeł komunikacji kolejowej i drogowej. Pittsburgh posiada port rzeczny i Międzynarodowy Port Lotniczy. W 1878 r. miasto odwiedził Henryk Sienkiewicz podążający szlakiem sukcesów scenicznych Heleny Modrzejewskiej.



[Fotografia – Autor: 01.) Bobak; 02.) Ronald C. Bochum Jr. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

PIZA – [Włochy – region Liguria, prowincja Genua, gmina Genua]


Miasto nad rzeką Arno. Zabytki: - Baptysterium; - Campo dei Miracoli (Pole cudów); - Camposanto; - katedra; - kościół Santa Maria della Spina; - Museo delle Sinopie; - Museo dell’Opera del Duomo; - Museo Nazionale di San Matteo; - Piazza dei Cavallieri; - Torre Pendente (Krzywa Wieża). W Pizie znajduje się również jeden ze starszych uniwersytetów na świecie (1343 r.). Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Pizie datują się następująco: 01) między 21 a 27 marca 1893 r.;
02) wrzesień 1899 r.


[01. Piza – Duomo; 02. Piza – Camposanto; 03. Piza – krzywa wieża; 04. Piza- ogród botaniczny]

[Fotografie – Autor: 01) Lucarelli; 02) Georges Jansoone; 03) Johann H. Addicks; 04) Laurentius. Źródło – Wikipedia.]
[Zdjęcia 01. – 03. objęte są licencją GNU FDL]. [Zdjęcie 04. objęte jest licencją CC-BY-SA].

PLOUMANACH – [Francja – Bretania]


Miejscowość we Francji. Henryk Sienkiewicz przebywał tu: 01) czerwiec 1898 r. – u swojego przyjaciela, Brunona Abakanowicza (na wyspie Costa-ar-Haerec, adres: Ploumanach, Côte du Nord) – wraz z dziećmi; 02) maj 1896 r. - wraz z dziećmi; 03) lipiec 1910 r. - wraz z żoną Marią z Babskich i dziećmi - u Stanisława i Zofii
z Abakanowiczów Pstrokońskich.


[01. Wyspa Costa-ar-Haerec - zamek Bruna Abdanka Abakanowicza]

[Fotografia: autor: 1. Patrick Giraud. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie objęte jest licencją GNU FDL].

PŁOCK [gm. Płock, powiat płocki, woj. mazowieckie]


Miasto nad Wisłą położone na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079 – 1138.
Na uwagę zasługuje architektura miasta, a w szczególności: amfiteatr, bazylika katedralna, dom Władysława Broniewskiego, klasztor Mariawitów, kościół
św. Bartłomieja, „Małachowianka”, mosty, Muzeum Mazowieckie, Ratusz, Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, Stary Rynek, Świątynia Miłosierdzia i Miłości, ulice: Grodzka
i Tumska, zamek książęcy. W okresie od 10 grudnia 1903 r. do 20 stycznia 1904 r. Henryk Sienkiewicz miał w Płocku odczyt na rzecz powodzian. Prezentował swoją nowelę „Dwie łąki”.


[01. Płock – Starówka]


[02. Płock – Ratusz; 03. Płock – deptak na ul. Tumskiej]

[Fotografia - Autor: 01. – 03.) Maciej Kurzak. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia 01. – 03. objęte są licencją GNU FDL].

PŁOŃSK [m. i gm. Płońsk, pow. płoński, woj. mazowieckie]


Miasto na północny zachód od centrum Warszawy na Wysoczyźnie Płońskiej nad rzeką Płonką. Zabytki: cmentarz parafialny, domy z XIX w., grodzisko (pozostałości grodu z XI w.), więzienie (koniec XIX w.), zespół pokarmelicki, zespół podworski (XIX/XX w.).
W latach 1865 – 1866 Henryk Sienkiewicz przybywał do Płońska, jadąc z Warszawy do Poświętnego i odwrotnie. Dokumentuje to w liście z 19 kwietnia 1866 r.
do Konrada Dobrskiego.


[1) stary dom; 2) dworzec kolejowy]

[Fotografie: Autor: 1) Hubert Śmietanka; 2) Radowid125. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

POMPEJE - [Włochy]


Jedno z trzech miast rzymskich, które 24 sierpnia 79 roku n.e. zniszczył wybuch wulkanu Wezuwiusz. Ruiny Pompejów położone są w regionie Kampania, około 20 km
na południowy wschód od Neapolu. Miasto zostało założone w VII w. p.n.e. przez Osków. Do najważniejszych odkryć dokonanych w Pompejach należą malowidła ścienne, mozaiki oraz: Bramy Morskiej (Porta Marina), Forum, Świątynia Jowisza, Budynek Władz Miejskich, Comitium, Budynek Eumachii, Świątynia Wespazjana, Świątynia Larów, Macellum. W Pompejach zbudowano: Bazylikę (120 – 78 p.n.e.), świątynię Apollina, Świątynia Apollina, termy miejskie, Teatr Wielki (III w. p.n.e.), Amfiteatr, Dom Fauna, Dom Wettiuszów, Willa z Misteriami i Dom Dramaturga. Henryk Sienkiewicz zwiedzał Pompeje na początku grudnia 1886 r.


[1) Forum. 2) Dom]


[3) Mury z okresu samnickiego. 4) Widok na Campo Pompejanium]

[Fotografie - Autor 1) i 2) Jan Arkesteijn; 3) i 4) Radomil. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją GNU FDL].

PONTEBBA – [Włochy – region Friuli-Wenecja Julijska, prowincja Udine, gmina Pontebba]


Ówczesna stacja graniczna między Austrią a Włochami. Obecnie miejscowość we Włoszech. Z 08 na 09 marca 1890 r. – w drodze do Como – Henryk Sienkiewicz przesiadał się tu do pociągu jadącego do Milanu. Z 15 na 16 grudnia 1890 r. pisarz ponownie przekraczał tu granicę - tym razem w drodze z Wiednia do Rzymu.


[1) Pontebba. 2) Ratusz]

[Fotografie - Autor: 1) Celsius1; 2) Johann Jaritz. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją GNU FDL].

POPRAD [Słowacja – gmina Poprad, pow. Poprad, kraj preszowski]


Miasto we wschodniej Słowacji w historycznym regionie Spisz. Położone jest na wysokości 672 m n.p.m. nad rzeką Poprad, w Kotlinie Popradzkiej i u południowych podnóży Tatr. Henryk Sienkiewicz przebywał tu 08 września 1890 r.


[1. - 2. Centrum miasta z kościołem ewangelickim]

[Fotografie: Autor: 1. Kristo; 2. Yellowfire. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL].

PORT SAID – [Egipt]


Miasto na północnym wschodzie kraju nad Morzem Śródziemnym w pobliżu Kanału Sueskiego. Henryk Sienkiewicz przypłynął tu 30 grudnia 1890 r. i jeszcze tego dnia wyruszył do Ismaili. W Port Saidzie rozpoczyna się akcja powieści „W pustyni i w puszczy”. Mieszkali tu jej główni bohaterowie Staś i Nel, kiedy to ich ojcowie: Władysław Tarkowski i pan Rawlison – pracowali przy budowie Kanału Sueskiego.




[Fotografia: Autor: 1. nieznany; 2. Flominator; 3. Nicola; 4. Albinfo. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 1. jest własnością publiczną, ponieważ prawa autorskie do niego wygasły. Prawo to stosuje się w Stanach Zjednoczonych, Australii, Unii Europejskiej i w tych państwach, gdzie prawo autorskie wygasa w 70 lat po śmierci autora.] [Zdjęcia: 2. i 3. – są własnością publiczną] [Zdjęcia objęte są licencją CC-BY-SA].

POŚWIĘTNE [gm. Płońsk, pow. płoński, woj. mazowieckie]



Tu, od sierpnia 1865 r. do sierpnia 1866 r. w majątku dzierżawionym przez Ludwika Weyhera i Aleksandrę z Kotarskich Henryk Sienkiewicz był guwernerem ich syna Stanisława.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO w Płońsku].

POTURZYCA – [Ukraina – rejon sokalski, obwód lwowski]


Miejscowość na Ukrainie. Od południa sąsiaduje z Sokalem. Położona na północ od Czerwonogrodu.
Do II wojny światowej Poturzyca była ośrodkiem majątku ziemskiego, który wchodził w skład dawnego starostwa sokalskiego, które na początku XIX w. władze austriackie przekazały rodzinie Dzieduszyckich jako rekompensatę za skonfiskowane dobra na Podkarpaciu. W ręku Dzieduszyckich Poturzyca pozostała do II wojny światowej. Pierwszym jej właścicielem był hrabia Józef Dzieduszycki, który w 1830 r. rozpoczął budowę pałacu, wstrzymaną po wzniesieniu jednego skrzydła. Był on bibliofilem i zgromadził w Poturzycy cenną bibliotekę. Znaną postacią był jego syn, hrabia Włodzimierz Dzieduszycki (1825 – 1899), członek licznych towarzystw naukowych, przyrodnik, bibliofil, działacz społeczny i polityczny. Powiększał on poturzyckie zbiory, uzupełniając je m. in. o kolekcję przyrodniczą. W 1857 r. całą bibliotekę, liczącą wtedy 14.000 woluminów, przeniósł do zakupionego pałacyku we Lwowie. Aby zapewnić środki na utrzymanie biblioteki, w 1885 r. założył ordynację poturzycko-zarzecką, obejmującą majątki w Poturzycy i Zarzeczu pod Jarosławiem.
Cenne wyposażenie pałacu w Poturzycy zostało rozgrabione w latach 1914 – 1918, a sam pałac wraz z otaczającym go parkiem zniknął z powierzchni ziemi
podczas II wojny światowej lub zaraz po niej. Dziś jedynym śladem rezydencji jest kilka zdewastowanych budynków gospodarczych.
Na przełomie lutego i marca 1901 r. Henryk Sienkiewicz przebywał w Poturzycy u Dzieduszyckich na polowaniu, a następnie - od 18 do 25 lutego 1906 r.



[Zdjęcie zamieszczono dzięki uprzejmości ZWIĄZKU RODOWEGO DZIEDUSZYCKICH HERBU SAS w Warszawie].

POZNAŃ – PADEREWSKIEGO IGNACEGO 8 – HOTEL BAZAR


Hotel w Poznaniu. 24 czerwca 1838 r. powstała Spółka Akcyjna „Bazar”, która zatwierdziła projekt budowy hotelu. Budowa przy ul. Nowej (obecnie – Ignacego Paderewskiego) zakończyła się w 1842 r. W latach 1898 – 1899 dobudowano drugie skrzydło. W 1945 r. hotel spłonął. W 1949 r. jego odbudowy podjął się Henryk Marcinkowski. W latach 1950 – 1978 budynek zajmował „Orbis”. Po 1990 r. hotel powrócił w ręce przedwojennych akcjonariuszy, którzy kończą jego remont.
W dniach 14, 16 i 17 kwietnia 1880 r. w hotelu „Bazar” Henryk Sienkiewicz czytał nowelę “Za chlebem”.


[01. - 02. Hotel “Bazar”]
[Fotografie – Autor: 01) Radomil; 2) Ewa Jermakowicz. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte są licencją CC-BY-SA].

PRAGA [czes. i słow. PRAHA, niem. PRAG] [Czechy – stolica państwa]


Miasto wydzielone na prawach kraju położone nad Wełtawą, jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego. Według tradycji oryginalna czeska nazwa miasta Praha pochodzi od czeskiego słowa práh - próg. Praga powstała w 1784 r. z połączenia pięciu wcześniej samodzielnych organizmów: Starego Miasta, Nowego Miasta, Josefova, Małej Strany i Hradczan – siedziby władców czeskich. Od 1992 r. zabytkowe centrum miasta znajduje się liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Ośrodek administracyjny, przemysłowy, handlowo-usługowy, akademicki, turystyczny i kulturalny. Siedziba większości czeskich urzędów centralnych. Ważny węzeł drogowy, kolejowy i lotniczy.
W 1992 r. zabytkowe centrum Pragi zostało zapisane na liście światowego dziedzictwa UNESCO. W mieście znajduje się ponad 20 muzeów i prawie 100 galerii. Niektórymi z atrakcji turystycznych są: Brama Prochowa, Dworzec Główny, Dworzec Masaryka, Galeria Narodowa Sztuki Europejskiej, Galeria Narodowa w Pradze, Hradczany z zamkiem oraz gotycką katedrą św. Wita, św. Wacława i św. Wojciecha, kościół św. Mikołaja (XVIII w.), Loreta, Malá Strana, Miejski Dom Reprezentacyjny, Most Karola, ogrody botaniczne, ogród zoologiczny, praski metronom, Ratusz Nowomiejski (XV w.), Ratusz Staromiejski (XIV w.), Stadion Strahov, Stare Miasto, synagogi Pragi, „Tańczący dom” nad Wełtawą, Týnský Chrám (kościół Marii Panny), wzgórze Petřín, wzgórze Wyszehrad, Złota Uliczka.
Henryk Sienkiewicz przybył tu 20 maja 1889 r. o godz. 3.15 i był do 21 maja 1889 r. Był między innymi w Teatrze Narodowym na sztuce Henrika Johana Ibsena „Nora”.


[1. Hradczany i Most Karola; 2. Hradczany]


[3. Teatr Narodowy – drzeworyt z 1881 r.; 4. Teatr Narodowy]

[Fotografia 1. – Autor: Karelj. Fotografia 2. – Autor: Da Troll. Fotografia 3. – Autor nieznany. Fotografia 4. – Autor: Adam Zivner. Źródło – Wikipedia.]
[Zdjęcia 1. – 3. – zgodnie z wolą autorów – są własnością publiczną.][Zdjęcie 4. objęte jest licencją GNU FDL].

PRZERÓW [czes. PŘEROV, niem. PRERAU] [Czechy – kraj ołomuniecki]


Miasto na Morawach. W mieście znajduje się stacja kolejowa, na której 19 maja 1889 r. Henryk Sienkiewicz miał przesiadkę w drodze do Kissingen. W mieście tym pisarz spędził cztery godziny.


[1. Stary Rynek; 2. Stare Miasto]

[Fotografia 1. – Autor: Radosław Botev. Źródło – Wikipedia. Zgodnie z wolą autora zdjęcie jest własnością publiczną. Fotografia 2. – Autor: Tomas Koralik. Źródło – Wikipedia.][Zdjęcie nr 2. objęte licencją GNU FDL].

PUŁTUSK [m. i gm. Pułtusk, powiat pułtuski, woj. mazowieckie]


Miasto w północnej części Mazowsza, na skraju Puszczy Białej nad Narwią. Powstało w IX – X w. na miejscu dawnego grodu. Od poł. XVI w. przy jezuickiej szkole działał pierwszy w Polsce teatr publiczny. W XIII – XVIII w. było własnością biskupów płockich, rezydujących na pułtuskim zamku. 30 stycznia 1868 r. miał miejsce upadek meteorytu, zwanego później „pułtuskim”. W 1875 r. mieszkańców Pułtuska dotknął pożar, który strawił większość zabudowy miejskiej. Spłonęły cenne pułtuskie księgozbiory. Pod koniec lipca 1875 r. na miejsce tragedii przybył Henryk Sienkiewicz, efektem czego był felieton w prasie warszawskiej. Miasto jest siedzibą Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora.
Zabytki: Bazylika kolegiacka Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (XV w.), kaplica Świętej Marii Magdaleny; kościół pojezuicki (XVII - XVIII w.); ratusz (XVI w.); zamek biskupi (XIV – XVI w; obecnie Dom Polonii); kościół św. Krzyża (XVI w.).


[1. Rynek w Pułtusku; 2. Zamek]

[Fotografie – Autorzy: 1 - 2) Marek i Ewa Wojciechowscy. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

[Ewentualne uzupełnienia i zmiany w treści nastąpią z chwilą ustalenia nowych szczegółów.]