Co zaś do mnie, niech mnie Bóg uchowa, abym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego dla mnie świat jest ukrzyżowany, a ja dla świata. Albowiem ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz nowe stworzenie. A pokój i miłosierdzie nad tymi wszystkimi, którzy tej zasady trzymać się będą, i nad Izraelem Bożym. [Gal. 6; 14 – 16]



MIEJSCA SIENKIEWICZOWSKIE

Wybierz literę z którą chcesz się zapoznać: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, Q, R, S, Ś, T, U, V, W, X, Y, Z, Ź, Ż - albo zobacz wszystkie.

Litera W



WALDMÜHLE – [Austria]


Brak aktualnych danych na temat miejscowości. W XIX w. miejscowość podwiedeńska.
21 kwietnia 1887 r. szukał tu mieszkania dla swoich dzieci, teściów i szwagierki Jadwigi Janczewskiej.

WALDEGG – [Austria – gm. Feliksdorf, pow. Wiener Neustadt-Land, kraj związkowy Dolna Austria]


Miejscowość w Austrii.
24 kwietnia 1887 r. szukał tu mieszkania dla swoich dzieci, teściów i szwagierki Jadwigi Janczewskiej.

WALENCJA – [Hiszpania – gmina Walencja – prowincja Walencja – wspólnota autonomiczna Walencja]


Miasto w Hiszpanii nad rzeką Turia na wybrzeżu Morza Śródziemnego, trzecie pod względem liczby ludności miasto Hiszpanii. Ważny ośrodek przemysłowy, finansowy
i kulturalno-naukowy. Duży port handlowy i pasażerski. Ważny węzeł kolejowy, drogowy i lotniczy. Kolonia rzymska Valentia Edetanorum – założona w 138 r. p.n.e.
Atrakcje turystyczne Walencji: El Carme (stara dzielnica), El Micalet, Jardí Botánic (ogród botaniczny), Jardins de l'Alameda (park), Jardins de Monfort (park), katedra, La Ciudad de las Artes y las Ciencias (Miasto Sztuki i Nauki), La Lonja (giełda jedwabiu), Las Fallas, modernistyczna hala targowa, Museo Nacional de Cerámica, Museo Provincial de Bellas Artes (Muzeum Sztuk Pięknych), Serrano i Quart (dwie wieże).
Henryk Sienkiewicz przebywał tu 26 września 1888 r.


[1) Dworzec kolejowy]


[2) Muzeum Sztuk Pięknych]

[Fotografia – Autor: 1) - 2) Felivet. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

WAMI – [Tanzania]


Rzeka, na której pomiędzy 03 a 26 marca 1891 r. Henryk Sienkiewicz polował na krokodyle. Dokładna data nie jest znana, ale miało to miejsce przed febrą, na którą zapadł pisarz.

WARNA – [Bułgaria – obwód Warna]


Miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym. 10 listopada 1444 r. pod Warną miała miejsce bitwa między oblegającą miasto armią węgierską dowodzoną
przez Władysława III (Warneńczyka), króla polskiego i węgierskiego z wojskami tureckimi pod dowództwem sułtana Murada II. Bitwa zakończyła się klęską wojsk chrześcijańskich i śmiercią polskiego króla. Od 1878 r. Warna leży w granicach Bułgarii.
W dniach od 13 do 15 października 1886 r., w drodze do Konstantynopola, w Hotelu Mercatelli zatrzymali się: Henryk Sienkiewicz, Kazimierz Pochwalski i Antoni Zaleski.


[1) Katedra w Warnie; 2) symboliczne Mauzoleum Władysława Warneńczyka]

[Fotografie: Autor: 1) Arieta171; 2) Maksim. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

WARSZAWA

Szczególne podziękowania za pomoc przy opracowaniu notatek dotyczących adresów warszawskich składam:

- Panu RYSZARDOWI MĄCZEWSKIEMU z Portalu Internetowego WARSZAWA1939.PL;
- Pani EWIE BRATOSIEWICZ z WARSZAWSKIEGO STOWARZYSZENIA PRZEWODNIKÓW im. Adama Jarzębskiego.



WARSZAWA – AGRYKOLI 1 [ŁAZIENKI KRÓLEWSKIE]


Zespół pałacowo-ogrodowy w Warszawie założony w XVIII w. przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Nazwa pochodzi od wzniesionego w latach 80. XVII w. przez Stanisława Herakliusza Lubomirskiego barokowego pawilonu Łaźni, przebudowanego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego na pałac Na Wyspie. Oprócz budynków, pawilonów oraz wolnostojących rzeźb w Łazienkach Królewskich znajdują się cztery ogrody: Królewski, Romantyczny, Modernistyczny oraz Chiński.
Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Łazienkach Królewskich datują się następująco: maj 1913 r.










[Fotografia: Autor: 01. Mariokol. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie objęte jest licencją GNU FDL].

WARSZAWA – ALEKSANDRA PLAC [obecnie TRZECH KRZYŻY PLAC] 12


Mieszkanie Franciszka i Marii z Wieniawskich Ejsmondów. Fotografia po lewej przedstawia dwie kamienice - po lewej nr 12, po prawej nr 10. Dom ocalał w czasie powstania warszawskiego, ale w 1974 r., wraz z pierzeją Trzech Krzyży, został rozebrany w ramach modernizacji miasta.
Henryk Sienkiewicz odwiedzał Franciszka i Marię Ejsmondów podczas swoich pobytów w Warszawie.



[Fotografie dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – BRACKA 16


Kamienica wybudowana w latach 1882 - 1883. Mieszkał tu Karol Benni. Tu też w okresie jego zamieszkania odbywały „piątki u Benniego", gromadzące elitę kulturalną Warszawy. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza pod tym adresem datują się następująco: 01) 22 marca 1897 r.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – CHMIELNA 15


Dwupiętrowa kamienica przy ul. Chmielnej 15 powstała około 1840 r. Kamienica ta nie przetrwała II wojny światowej. Fotografia z okresu Powstania Warszawskiego przedstawia wylot ul. Chmielnej na ul. Szpitalną i ul. Bracką. Chmielna 15 – to druga (w głąb Chmielnej) kamienica po prawej stronie zdjęcia.



Tu w sierpniu 1881 r. mieszkał Henryk Sienkiewicz. Tu 18 sierpnia - po ślubie - zamieszkała również jego żona Maria Emilia Kazimiera z Szetkiewiczów.

[Fotografia: Sylwester Braun ps. „Kris”. Oryginał przechowywany jest w Muzeum Historycznym M. St. Warszawy]
[Zdjęcie dzięki uprzejmości MUZEUM HISTORYCZNEGO MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY oraz Szanownej Pani JOANNY BRAUN].

WARSZAWA – CHOPINA (przed wojną pisownia fonetyczna - SZOPENA) 10


Tu 24 stycznia 1912 r. przebywał Henryk Sienkiewicz. Stąd pisał list do Jean’a Auguste’a Boyer D’agen.

WARSZAWA – CHOPINA 18


Tu od wiosny 1911 r. mieszka Henryk Sienkiewicz. Przebywał tam jeszcze 13 stycznia 1914 r.
Dziś nie ma adresu Chopina 18. Numeracja kończy się na nr 5 i 5a (po stronie nieparzystej) oraz na nr 10 (po stronie parzystej). Wspominany przez Henryka Sienkiewicza dom stał na rogu ulic: Mokotowskiej i Chopina (nr 18). Ulica zamieszkana była przez zamożnych lokatorów. W 1939 r. spłonęła część zabudowy w pobliżu al. Ujazdowskich. Walki w okresie Powstania Warszawskiego i późniejsze podpalenia doprowadziły do zniszczenia pozostałych domów. Po 1945 r. rozebrano mury wszystkich wypalonych kamienic. Obecnie na miejscu dawnego budynku (Chopina 18) znajduje się skwerek z drzewami.

WARSZAWA – CZERNIAKOWSKA


Miejsce istnienia w XIX w. pierwszej w Warszawie fabryki betonu, kierowanej przez inżyniera Ludwika Jarockiego.
22 czerwca 1875 r. Henryk Sienkiewicz uczestniczył w jej poświęceniu.

WARSZAWA – DOLINA SZWAJCARSKA


Warszawski ogród wypoczynkowo-rozrywkowy powstały w 1786 r. Istniał do Powstania Warszawskiego w 1944 r. Zajmowała przestrzeń od ul. Pięknej do Al. Róż
po przebitą w XIX w. ul. Chopina. Do dziś ocalał fragment ogródka oddzielony od Al. Ujazdowskich budynkiem Sądu Apelacyjnego. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym miejscu datują się następująco: 01) 02 grudnia 1899 r.


[Dolina Szwajcarska: 01. około 1901 r.; 02. obecnie]

[Fotografie: Autor: 01) nieznany zmarły przed 1937 r.; 02) Vistula. Źródło – Wikipedia.]
[Fotografia 01. jest własnością publiczną, ponieważ prawa autorskie do niej wygasły. Prawo to stosuje się w Stanach Zjednoczonych, Australii, Unii Europejskiej
i w tych państwach, gdzie prawo autorskie wygasa w 70 lat po śmierci autora.] [Fotografia 02. objęta jest licencją CC-BY-SA].

WARSZAWA – DYNASY


Fragment warszawskiego Śródmieścia na pograniczu Powiśla przy skarpie wiślanej. W 1892 r. księżna Maria Światopełk-Czetwertyńska teren Dynasów wydzierżawiła Warszawskiemu Towarzystwu Cyklistów. Wkrótce wybudowano tu tor kolarski oraz budynek głównej siedziby Towarzystwa. W 1921 r. tor został zastąpiony betonowym. W 1937 r. skończyła się umowa dzierżawy i powoli teren toru kolarskiego był zabudowywany budynkami mieszkalnymi. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym miejscu datują się następująco: 01) 28/29 stycznia 1898 r.; 02) 17 grudnia 1900 r.



[Fotografia – autor: E. Troczewski. Publikacja 1897 r. Źródło – Wikipedia.] [To zdjęcie jest w domenie publicznej, ponieważ zgodnie z art.3 prawa autorskiego
z 29 marca 1926 r. i art. 2 prawa autorskiego z 10 lipca 1952 fotografie polskich autorów (lub które ukazały się po raz pierwszy w Polsce lub równocześnie w Polsce
i za granicą) opublikowane bez wyraźnego zastrzeżenia prawa autorskiego (przed zmianą prawa 23 maja 1994 r.) nie podlegają ochronie. należy domniemywać, że są własnością publiczną.]

WARSZAWA – FREDRY ALEKSANDRA 12 [róg Alberta I]


Adres Hotelu Brühlowskiego, gdzie w okresie od 01 do 04 stycznia 1884 r. (dokładnej daty brak) miał miejsce bankiet ku czci Ludwika Kubali, w czasie którego Henryk Sienkiewicz wygłaszał toast. Obecnie budynek nie istnieje.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – HOŻA 22 - I piętro


Tu w: 1901 r., 1903 r., 1905r. - mieszkał Henryk Sienkiewicz, gdy przyjeżdżał z Oblęgorka. Obecnie brak jest numeru 22, dlatego też zamieszczono fotografię archiwalną przedstawiającą budynek przy rogu ulic: Krucza 28 i Hoża 22.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – JASNA 5 [róg Stanisława Moniuszki 5 i Henryka Sienkiewicza 8]
[FILHARMONIA WARSZAWSKA – obecnie FILHARMONIA NARODOWA]


Gmach Filharmonii Warszawskiej stanął w latach 1900 – 1901. Uroczysta inauguracja odbyła się 5 listopada 1901. Fundatorami Filharmonii Warszawskiej byli między innymi:Leopold Julian Kronenberg i Ignacy Jan Paderewski. Projekt architektoniczny: Karol Kozłowski i Izydor Pianka. Rzeźby na fasadzie: Stanisław R. Lewandowski, Władysław Mazur. Plafon w sali koncertowej: Henryk Siemiradzki. Wśród rzeźb zdobiących fasadę pierwotnego budynku Filharmonii znalazły się popiersia Christopha Willibalda Glucka i Georga Friedricha Händla. W 1939 r. gmach filharmonii został spalony w czasie oblężenia Warszawy przez Niemców, a w 1944 r. został zbombardowany i uległ znacznemu zniszczeniu. Nowy budynek – odbudowany według projektu Eugeniusza Szparkowskiego i Henryka Białobrzeskiego – został otwarty 21 lutego 1955 r. Tego samego dnia Filharmonia Warszawska została uhonorowana mianem Filharmonii Narodowej.
Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Filharmonii Warszawskiej datują się następująco: 01) marzec 1914 r.


[01. Filharmonia Warszawska - około 1901 r.; 02. Filharmonia Narodowa - 2010 r.]

[Fotografie: Autor 01. nieznany. Autor 02. Szczebrzeszyński. Źródło – Wikipedia.]
[Praca 01. jest własnością publiczną, ponieważ prawa autorskie do niej wygasły. Prawo to stosuje się w Stanach Zjednoczonych, Australii, Unii Europejskiej i w tych państwach, gdzie prawo autorskie wygasa w 70 lat po śmierci autora.] [Praca 02. została opublikowana jako własność publiczna przez jego autora. Dotyczy to całego świata. Autor zapewnia każdemu prawo do użycia tej pracy w dowolnym celu, bez żadnych ograniczeń, chyba że te ograniczenia są wymagane przez prawo.]

WARSZAWA – JEROZOLIMSKIE ALEJE 35 [róg MARSZAŁKOWSKIEJ 101]


Tu we wrześniu 1883 r. Henryk Sienkiewicz urządza swoje mieszkanie i mieszka do 1884 r. Wtedy posesja miała numer 25.
Budynek powstał w 1843 r. jako willa własna architekta Henryka Marconiego na wprost dworca Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Budynek ten według spisu z 1870 r. nosił numer 25, według spisu z 1930 r. – numer 35. Pomiędzy jednym a drugim spisem posesja miała numer 49. Nieznana jest data zmiany numeru 25 na 49. Numer 49 na 35 zmieniono w 1919 r. Zamieszczone poniżej zdjęcia przedstawiają budynek przy Alejach Jerozolimskich 35 róg ul. Marszałkowskiej 101.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – JEROZOLIMSKIE ALEJE 74


Tu przeprowadzają się Józef i Stefania Sienkiewiczowie po opuszczeniu mieszkania przy Nowym Świecie 13.

WARSZAWA – KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE * NOWY ŚWIAT 72 [zbieg ulic] *
PAŁAC STANISŁAWA STASZICA [właściwie: PAŁAC KRÓLEWSKIEGO TOWARZYSTWA PRZYJACIÓŁ NAUK]


Pałac zbudowano w latach 1820 – 1823 według projektu Antonio Corazzi'ego 11 maja 1830 Julian Ursyn Niemcewicz, prezes Królewskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk przed pałacem odsłonił pomnik Mikołaja Kopernika. Po rozwiązaniu Towarzystwa po powstaniu listopadowym w gmachu do 1862 r. mieściła się Dyrekcja Loterii. W latach 1857 – 1862 działał Akademia Medyko-Chirurgiczna, a następnie – gimnazjum II zwane ruskim. To tu, po ukończeniu czterech klas Gimnazjum Realnego,
w 1862 r. Henryk Sienkiewicz przeniósł się na dalsze dwa lata i ukończył w nim klasy: V i VI. W okresie międzywojennym pałac był drugą siedzibą: czytelni Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, Instytutu Francuskiego, Kasy im. Józefa Mianaaowskiego, Muzeum Archeologicznego, Państwowego Instytutu Meteorologicznego, Polsko-Amerykańskiej Izby Handlowej i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Uszkodzony w 1939 r., zniszczony w 1944 r., został odbudowany w latach 1946 – 1950. Odbudowany pałac przekazano Towarzystwu Naukowemu Warszawskiemu, a po jego likwidacji – Polskiej Akademii Nauk. Obecnie Pałac stanowi siedzibę kilku instytutów I Wydziału Akademii, archiwum i reaktywowanego w 1981 r. Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.


[01. Pałac Stanisława Staszica; 02. Pałac Stanisława Staszica – zdjęcie sprzed 1939 r.]

[Fotografia: Autor: 01. harum; 02. Henryk Poddębski. Źródło – Wikipedia.] [Fotografia 01. została opublikowana jako własność publiczna przez jego autora. Dotyczy to całego świata. Autor zapewnia każdemu prawo do użycia tej pracy w dowolnym celu, bez żadnych ograniczeń, chyba że te ograniczenia są wymagane przez prawo. Fotografia 02. jest w domenie publicznej, ponieważ zgodnie z art.3 prawa autorskiego z 29 marca 1926 r. i art. 2 prawa autorskiego z 10 lipca 1952 r. fotografie polskich autorów (lub które ukazały się po raz pierwszy w Polsce lub równocześnie w Polsce i za granicą) opublikowane bez wyraźnego zastrzeżenia prawa autorskiego (przed zmianą prawa 23 maja 1994 r.) nie podlegają ochronie. Należy domniemywać, że są własnością publiczną. Opublikowana została w: „Warszawa stolica Polski”, Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy, wyd. II, Warszawa 1949, s. 34, no ISBN]

WARSZAWA – KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE – PENSJONAT


W domu tym Henryk Sienkiewicz mieszkał kilka dni w 1913 r.

WARSZAWA – KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE 3 – KOŚCIÓŁ ŚW. KRZYŻA


Pierwotnie w tym miejscu stała kaplica św. Krzyża, wspominana już 1510 r. W 1525 r. stanął tu kościółek – filia kolegiaty św. Jana. Kościół przebudowano w 1615 r. W czasie potopu szwedzkiego (1655 – 1660) kościół został zniszczony. Nowy kościół został zbudowany w latach 1679–1696 w stylu barokowym. Za czasów panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego odbywały się tu uroczystości państwowe jak nadawanie Orderu Świętego Stanisława, czy uroczyste posiedzenie Sejmu Czteroletniego w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja.
We wrześniu 1814 r. pochowano tu zwłoki Józefa Poniatowskiego, które w 1817 r. przewieziono do Krakowa
i pochowano w katedrze na Wawelu. 22 grudnia 1900 r. częściowo odbyły się tu uroczystości przypadającego
na 1898 r. 25-lecia pracy twórczej Henryka Sienkiewicza. W czasie II wojny światowej Niemcy zniszczyli kościół, który został odbudowany w latach 1945 – 1953.
















[01. Kościół św. Krzyża]
[Fotografia: Autor: 01) Adrian Grycuk. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie objęte jest licencją CC-BY-SA].

WARSZAWA – KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE 13 – HOTEL EUROPEJSKI



05 maja 1903 r. w pokoju nr 147 Henryk Sienkiewicz spotkał się z Marią Radziejewską.

[Fotografia: Autor: Vindur~commonswiki. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie objęte jest licencją GNU FDL].

WARSZAWA – KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE - [obecnie 26/28] - SZKOŁA GŁÓWNA WARSZAWSKA



Polska szkoła wyższa w Warszawie działająca w latach 1862 – 1869. Powołana w czerwcu 1862 r. przez dyrektora Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Aleksandra Wielopolskiego na mocy ukazu cara Aleksandra II. Posiadała cztery wydziały: Prawa i Administracji, Filologiczno-Historyczny, Matematyczno-Fizyczny i Lekarski. Zamknięta w listopadzie 1869 r. w ramach represji po powstaniu styczniowym i przekształcona w Cesarski Uniwersytet Warszawski.
W latach 1858 - 1862 w Szkole Głównej uczył się Henryk Sienkiewicz. Od 1915 r. – Uniwersytet Warszawski. Obecnie mieści się tu Rektorat i Muzeum Historii UW.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – KSIĄŻĘCA 21 [Parafia św. Aleksandra]


Tu 18 sierpnia 1881 r. w parafii św. Aleksandra został spisany akt ślubu Henryka Sienkiewicza z Marią Emilią Kazimierą Szetkiewiczówną. Obecny budynek plebanii
nie jest tym samym, w którym sporządzono w/w akt ślubu.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – MAŁACHOWSKIEGO STANISŁAWA PLAC 1 – KOŚCIÓŁ EWANGELICKO-AUGSBURSKI św. TRÓJCY


05 maja 1903 r. Henryk Sienkiewicz uczestniczył w nabożeństwie pogrzebowym Ludwika Jenike.
































[Fotografia: Autor: Marcin Białek. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL].

WARSZAWA – MAŁACHOWSKIEGO STANISŁAWA PLAC 4 [róg KRÓLEWSKIEJ 13]


Siedziba Gimnazjum IV (Wielopolskiego), gdzie jesienią 1864 r. Sienkiewicz rozpoczął naukę.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – MARSZAŁKOWSKA 85


Tu 15 lipca 1882 r. na świat przyszedł Henryk Józef Sienkiewicz, syn Henryka i Marii Sienkiewiczów.



Fotografia lewa przedstawia budynek z 1937 r. i 1945 r. Fotografia prawa sprzed 1937 r. przedstawia kolejno posesje nr: 83, 85, 87.

[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – MAZOWIECKA 4


Tu w 1886 r. mieściła się Redakcja „Słowa, którego redaktorem naczelnym był Henryk Sienkiewicz.

WARSZAWA – MAZOWIECKA 11


Tu w 1885 r. mieściła się Redakcja „Słowa, którego redaktorem naczelnym był Henryk Sienkiewicz.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – MIEJSCE NIEUSTALONE [DOM BANKOWY K. RADZISZEWSKIEGO]


W styczniu 1904 r. Henryk Sienkiewicz złożył tu otrzymane od Władysława Hieronima Fredry 100 rubli na powodzian.

WARSZAWA – MIEJSCE NIEUSTALONE [KOMITET CENZURY]



Tu 23 listopada 1892 r. Henryk Sienkiewicz był w sprawie wydania zezwolenia na druk powieści „Bez dogmatu”.

WARSZAWA – MIEJSCE NIEUSTALONE [KONSULAT CARSKIEJ ROSJI]


Tu 19 lutego 1876 r. Henryk Sienkiewicz przybył do Konsula Carskiej Rosji w celu uzyskania wizy na wyjazd do Ameryki.

WARSZAWA – MIEJSCE NIEUSTALONE [SALON ARTYSTYCZNY ALEKSANDRA KRZYWULTA]


W 1882 r. Henryk Sienkiewicz oglądał tu obraz Jana Alojzego Matejki „Rzeczpospolita Babińska”.

WARSZAWA – MŁYNARSKA 54/56/58 – CMENTARZ EWANGELICKO-AUGSBURSKI



05 maja 1903 r. Henryk Sienkiewicz uczestniczył w w pogrzebie Ludwika Jenike.

[Fotografia: Autor: 01) Wistula; 02) Gophi. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 01. objęte jest licencją GNU FDL, a zdjęcie 02. – licencją CC-BY-SA].

WARSZAWA – MOKOTOWSKA 49 [OCHRONKA im. HENRYKA SIENKIEWICZA]


Ochronka charytatywna. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym miejscu datują się następująco: 01) styczeń 1909 r.

WARSZAWA – NIECAŁA 1 [róg Wierzbowej]


Tu w 1882 r. mieściło się „Słowo”, którego redakcję 02 stycznia 1882 r. objął Henryk Sienkiewicz.

WARSZAWA – NIECAŁA 8


Pod tym adresem w 1875 r. przed swoim wyjazdem do Ameryki mieszkał Henryk Sienkiewicz wspólnie z przyjacielem Leopoldem Mikulskim.
Obecnie mieści się tu Kancelaria Adwokacka.

WARSZAWA – NOWY ŚWIAT 7


Tu rodzice Henryka Sienkiewicza przeprowadzają się po sprzedaży majątku w Wężyczynie. Tu też ze stancji na Starym Mieście przeprowadza się ich syn, Henryk.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – NOWY ŚWIAT 13


Tu przeprowadzają się Józef i Stefania Sienkiewiczowie po opuszczeniu mieszkania przy Nowym Świecie 7.

WARSZAWA – NOWY ŚWIAT 30


W 1874 r. w drukarni „Opiekuna Domowego” mieściła się siedziba dwutygodnika naukowego, literackiego i artystycznego „Niwa”, którego współwłaścicielem
i członkiem komitetu redakcyjnego w latach 1874 – 1875 był Henryk Sienkiewicz.

WARSZAWA - OGRÓD SASKI - KAWIARNIA LESSLA


Ogród Saski to najstarszy publiczny park Warszawy. Otwarto go w 27 maja 1727 r. Zaczątkiem ogrodu była posiadłość poety Jana Morsztyna, wykupiona przez Augusta II Sasa od jego córki. Ogród miał powierzchnię 13,5 ha. Od wschodu sięgał do pałacu, od północy do pałacu Sanguszków (potem Bruhla) i dawnej rezydencji biskupa Potockiego. Południowa granica była drogą do folwarku królewskiego, nazwaną potem ulicą Królewską, a od zachodu granicą były ulice: Żabia i Graniczna (dawny trakt krakowski). Po 1720 r. powstała Oranżeria. Następnie w okolicy późniejszej Żelaznej Bramy powstał pawilon ogrodowy, zwany Wielkim Salonem. Powstała też Operalnia. Od 1850 r. zaczęto w Ogrodzie urządzać wielkie zabawy muzyczne, z których dochód przeznaczano na cele dobroczynne. Wielkim powodzeniem cieszyły się w Ogrodzie Saskim kawiarnie. Najstarszą, sięgająca jeszcze czasów saskich, była cukiernia Lessla, mieszcząca się w pięknej willi z rotundą od strony Ogrodu. Bywał w niej Henryk Sienkiewicz ze swoim przyjacielem, Leopoldem Mikulskim. Po latach wydzierżawił ją Semadeni, którego cukiernia zasłynęła szeroko z doskonałych lodów i ciast. W latach osiemdziesiątych kupił ją Lourse, kontynuując doskonałe tradycje cukiernicze. W latach siedemdziesiątych wybudowany został teatr letni, który przetrwał aż do 1939 r. Park miał poziom europejski. Wchodziło sie do niego przez siedem bram: od placów: Saskiego i Ewangelickiego – od ulic: Marszałkowskiej, Żabiej, Niecałej, Kotzebuego (obecnie Fredry) – i placu Żelaznej Bramy. Przełom wieków: XIX i XX - przyniósł Ogrodowi Saskiemu upadek znaczenia. Widać było konkurencję Łazienek i Doliny Szwajcarskiej. Zmiany w zadrzewieniu, wycinanie, tworzenie nowych alejek spowodowało zmianę charakteru Ogrodu - z letniego salonu zamieniał się w promenadę. W 1935 r. w kierunku pl. Żelaznej Bramy przebito ulicę Marszałkowską. W ten sposób odcięto od Ogrodu jego zachodnio-południowy kraniec z budynkami Giełdy, Instytutu Wód Mineralnych i Oranżerią. Ogród Saski został zamknięty dla mieszkańców 4 maja 1942 r.
Henryk Sienkiewicz bywał w Ogrodzie Saskim jeszcze w 1866 r. - przed i w okresie egzaminów maturalnych. Fakt ten wspomina tak:
„(…) Przypominam sobie z moich młodych lat, jaki to ciężar spada wraz z maturą z ramion, a przypominam to sobie tym lepiej,
że wcale nie zdawałem jej świetnie. Przyczyną tego było przedwczesne rozbudzenie się serca i wycieczki do Saskiego Ogrodu,
gdzie Ona przechadzała się w godzinach popołudniowych, ale przede wszystkim logarytmy, algebra i tym podobne rzeczy,
do których wstrętu nie mogły pokonać we mnie nawet późniejsze lata.(…)”

WARSZAWA – OLSZOWA 6


Posiadłość na przedmieściach Warszawy (numer hipoteczny 416), na którą 01 października 1861 r. Józef i Stefania Sienkiewiczowie zamienili Wężyczyn. Mieściła się ona naprzeciwko dawnego mostu łyżwowego łączącego to przedmieście z Warszawą i tworzącego przedłużenie ul. Bednarskiej.

WARSZAWA – PIWNA


W 1858 r. dwunastoletni Henryk Sienkiewicz chodził tą ulicą ze stancji na Starym Mieście do Gimnazjum Realnego w Pałacu Kazimierzowskim. Czynił tak „z powodu sklepów z ptakami. Istniało tych sklepów kilka obok siebie, po lewym boku ulicy. Na zewnątrz wisiały klatki, a w nich czyże, zięby, szczygły, słowiki i gile, niekiedy nawet sowy, sójki i kraski.”



[Fotografia – Autor: Maria Goliński. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją GNU FDL].

WARSZAWA – PLAC TEATRALNY - TEATR ROZMAITOŚCI [jako scena wewnętrzna TEATRU NARODOWEGO]


Jako filia Teatru Narodowego działał w latach 1829 – 1919. W okresie od 1833 r. do 1915 r. wchodził w skład Warszawskich Teatrów Rządowych. W repertuarze miał dramaty klasyki polskiej i obcej. Po upadku powstania listopadowego (1831 r.) obowiązywał zakaz wystawiania dramatu romantycznego. Gatunek ten zaistniał
na scenie Teatru Rozmaitości w Warszawie dopiero w latach prezesury Siergieja Siergiejewicza Muchanowa (1868 – 1880), kiedy zaczęto grać dramaty Juliusza Słowackiego, Williama Szekspira, komedie Aleksandra Fredry. Do zespołu należało wielu wybitnych aktorów, m.in.: Maria Deryng, Mieczysław Frenkiel, K. Kamiński, Jan Królikowski, Bolesław Leszczyński, Helena Modrzejewska, Wincenty Rapacki, Józef Tatarkiewicz, Alojzy Żółkowski.
Tu 24 lutego 1881 r. miała miejsce premiera sztuki Henryka Sienkiewicza „Na jedną kartę”.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – PLAC TEATRALNY – TEATR WIELKI


W miejscu dzisiejszego Teatru Wielkiego stał kiedyś kompleks handlowo-usługowy i hotel dla kupców – Marywil (zbudowany za czasów Jana III Sobieskiego; a nazwa pochodziła od imienia żony króla – Marysieńki). W latach 30. XIX w., po zburzeniu Marywil, w latach 1825 – 1833 wybudowano teatr według projektu Antonia Corazziego. Pierwsze przedstawienie w nowo otwartym teatrze odbyło się
24 lutego 1833 r. 22 grudnia 1900 r. częściowo odbyły się tu uroczystości przypadającego na 1898 r. 25-lecia pracy twórczej Henryka Sienkiewicza. We wrześniu 1939 r. budynek został zbombardowany
i w dużej mierze spłonął. Wojska niemieckie nie zdążyły jednak wysadzić całego budynku. II wojnę światową przetrwała jedynie wschodnia część fasady, kolumnowy portyk, oraz pomieszczenia
na I piętrze w zachodniej części fasady. Po II wojnie światowej, w 1965 r., teatr został odbudowany.
W 2002 r. na fasadzie Teatru Wielkiego została umieszczona kompozycja rzeźbiarska autorstwa profesorów warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych: Adama Myjaka i Janusza Pastwy.
Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Teatrze Wielkim datują się następująco: 01) listopad 1910 r.

[01. Teatr Wielki około 1900 r.]
[Fotografia: Autor nieznany. Źródło – Wikipedia.] Fotografia została opublikowana przed 1923 r.
i dlatego jest w domenie publicznej.]

WARSZAWA – [RATUSZ WARSZAWSKI] SENATORSKA 14/16 * PLAC TEATRALNY


Tu w lutym 1880 r. Henryk Sienkiewicz miał trzy odczyty, podczas których prezentował nowelę „Za chlebem”. 09 kwietnia 1889 r. pisarz miał tu kolejny odczyt
„O powieści historycznej” - na rzecz Towarzystwa Dobroczynności.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – SENATORSKA 18 – KOŚCIÓŁ ZGROMADZENIA PANIEN KANONICZEK
[obecnie: KOŚCIÓŁ ŚRODOWISK TWÓRCZYCH p. w. św. BRATA ALBERTA i św. ANDRZEJA APOSTOŁA]


Tu 18 sierpnia 1881 r. Henryk Sienkiewicz poślubił Marię Emilię Kazimierę Szetkiewiczównę. Natomiast 26 października 1885 r. odbyło się tu nabożeństwo żałobne po śmierci żony pisarza.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – SENATORSKA 28/30


W 1875 r. w drukarni F. Fryzego, W. Dębskiego i Spółki (na wprost kościoła św. Antoniego) mieściła się siedziba dwutygodnika naukowego, literackiego i artystycznego „Niwa”, którego współwłaścicielem i członkiem komitetu redakcyjnego w latach 1874 – 1875 był Henryk Sienkiewicz. Dzisiaj budynek ten nie istnieje.



[Plan i zdjęcie dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – SENATORSKA 40


Pałac Mniszchów. Od 1829 r. siedziba Resursy Kupieckiej. Obecnie siedziba Ambasady Królestwa Belgii. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym miejscu datują się następująco: 01) 3 na 4 marca 1889 r.; 02) 25 maja 1899 r.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA - STARE MIASTO


Tu dwunastoletni Sienkiewicz rozpoczyna naukę w Gimnazjum Realnym w Pałacu Kazimierzowskim (gmachu dzisiejszego uniwersytetu) w Warszawie. Początkowo
(do 1861 r.) mieszka na stancji na Starym Mieście.





[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – ŚWIĘTOJAŃSKA 8 – KATEDRA ŚW. JANA CHRZCICIELA


Świątynia znajduje się na Starym Mieście w Warszawie przy ul. Świętojańskiej 8. Jedna z najstarszych świątyń Warszawy. Jej początki sięgają przełomu XIII i XIV w. Drewniana kaplica zamkowa w 1339 r. stała się kościołem parafialnym miasta. W 1390 r. powstała tu budowla murowana. W 1406 r. kościół farny stał się kolegiatą.
W 1798 r. kolegiata otrzymała tytuł katedry, a w 1818 r. – archikatedry. W 1944 r. świątynia została niemal całkowicie zniszczona przez Niemców. Zrekonstruowano ją w latach 1948 – 1956. W 1960 r. kościół otrzymał tytuł bazyliki.
27 października 1924 r. w poniedziałek w krypcie katedry pochowany został Henryk Sienkiewicz, zmarły 15 listopada 1916 r. w Vevey w Szwajcarii.


[1) Katedra św. Jana - zdjęcie sprzed 1939 r.; 2) Krypta Henryka Sienkiewicza]


[3) Krypta Henryka Sienkiewicza; 4) Katedra św. Jana - widok obecny]

[Fotografie: 2) i 3) Adrianna Adamek-Świechowska. [Zdjęcia dzięki uprzejmości ADRIANNY ADAMEK-ŚWIECHOWSKIEJ].
[Fotografie: 1) Shalom Alechem; 2) Marek i Ewa Wojciechowscy. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją GNU FDL].

WARSZAWA – UJAZDOWSKIE ALEJE 4 – OGRÓD BOTANICZNY UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO


W 1818 r. „Komisyja Rządowa” otrzymała od cara Aleksandra I tzw. Ogród Królewski leżący między Łazienkami a Belwederem celem urządzenia ogrodu botanicznego
dla Uniwersytetu Warszawskiego. Jego dyrektorem został profesor botaniki Michał Szubert. Twórca Ogrodu podzielił jego powierzchnię na trzy części: naukową (poświęconą systematyce roślin), pomologiczną (przeznaczoną dla nauki przyszłych sadowników) oraz spacerową (dla szerokiej publiczności). Do Ogrodu należały także szklarnie. W 1846 r. Michała Szuberta usunięto ze stanowiska, a władzę przejął starszy ogrodnik Ignacy Hanusz. Podczas jego rządów Ogród z przodującej placówki naukowej stał się ruiną. W 1862 r. dyrektorem Ogrodu został profesor przyrody Szkoły Głównej, Jerzy Aleksandrowicz. Zaledwie udało mu się niemałym wysiłkiem podnieść Ogród z upadku, gdy w 1868 r. Szkołę Główną przekształcono w rosyjski Uniwersytet Cesarski. Inspektorem w Ogrodzie został Niemiec-rusyfikator A. Fischer von Waldheim. W 1887 r. na dyrektora powołano cytologa W. Bielajewa, a po nim zruszczonego Polaka W. Chmielewskiego. Za jego czasów Ogród upadł
tak nisko, że jego stanem interesowała się nie tylko warszawska prasa, ale i policja. W lutym 1916 r. Ogród Botaniczny przeszedł pod zarząd odrodzonego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego dyrektorem został prof. Zygmunt Wóycicki, który energicznie przystąpił do porządkowania placówki. W 1919 r. dyrektorem Ogrodu został prof. Bolesław Hryniewiecki, wybitny systematyk i geograf roślin. Podczas Powstania Warszawskiego (1944 r.) zniszczone zostały wszystkie budynki, a teren parku stał się cmentarzyskiem dawnych, bogatych kolekcji. Długie lata trwała intensywna praca nad jego restauracją, którą kierował prof. Hryniewiecki, a potem
doc. Ludmiła Karpowicz. W 1987 r. kierownictwo nad nim objęła dr Hanna Werblan-Jakubiec. Dzięki jej zapałowi i energii Ogród po raz kolejny przeżywa chwile rozkwitu. Obecny adres ogrodu: Warszawa, Al. Ujazdowskie 4.
W 1875 r. na wycieczkę do Ogrodu Botanicznego wybrał się Henryk Sienkiewicz. Towarzyszył mu Bronisław Mayzel.

WARSZAWA – UJAZDOWSKIE ALEJE 49 - MOKOTOWSKA 62


Tu w pałacyku rodziny książęcej Woronieckich Sienkiewicz pisał powieść „Na marne”.
Pałacyk Woronieckich znajdował się na działce pomiędzy Alejami Ujazdowskimi 49 a ul. Mokotowską 62. Właściciel działki, książę Michał Korybut Woroniecki, planował zburzenie kamienicy od strony Al. Ujazdowskich 49 i wzniesienie na jej miejscu pałacu. Ostatecznie plan ten nie został zrealizowany, a książę poprzestał na budowie oficyny w formie przyulicznego pałacyku (z adresem ul. Mokotowska 62), który istnieje do dziś. Kamienica w Al. Ujazdowskich 49 istnieje do dziś. Mieści się w niej
m. in. Naczelna Rada Adwokacka. Budynek nazywany też jest kamienicą Kulikiewicza. Obydwa budynki nie zostały zniszczone, gdyż podczas okupacji, jak całe Aleje, należały do nazistowskiej dzielnicy mieszkalnej.





[Warszawa: Aleje Ujazdowskie 49 (zdjęcia górne) i ul. Mokotowska 62 (zdjęcia dolne)]

[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – WARECKA 15 [REDAKCJA „SŁOWA”]


Adres ten Henryk Sienkiewicz wymienia w liście z 28 października 1895 r. jako siedzibę Redakcji „Słowa”, gdzie miał odebrać honorarium za dotychczas napisaną część „Quo vadis”.

WARSZAWA – WILCZA 22


Tu w latach 1881 – 1882 mieszkał Henryk Sienkiewicz.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – WŁODZIMIERSKA 16


Adres zamieszkania warszawskiego lekarza, Adama Bauerertz’a u którego bywał Henryk Sienkiewicz. W tej samej kamienicy mieszkał także literat, Marian Gawalewicz. Ulica została wytyczona w 1867 r. i nazwana ulicą Włodzimierską na cześć księcia ruskiego Włodzimierza. Po opuszczeniu w 1915 r. Warszawy przez Rosjan została w 1916 r. przemianowana na ul. Tadeusza Czackiego.
Niektóre domy o numeracji nieparzystej (na zachodniej pierzei ulicy) mimo zniszczeń wojennych (głównie podczas Powstania Warszawskiego) przetrwały wojnę i po przeróbkach, odbudowie, renowacjach nadal stoją wzdłuż ul. Tadeusza Czackiego –
m. in. najciekawszy - Dom Stowarzyszenia Techników (NOT). Wszystkie natomiast domy po wschodniej stronie ulicy (numery parzyste,
w tym nr 16) dziś nie istnieją. Mury wypalonych kamienic rozebrano w 1946 r. Wraz z rozpoczęciem budowy gmachu Ministerstwa Finansów (adres: Świętokrzyska 12), po stronie wschodniej (niegdyś parzystej) ul. Czackiego stanęło jego boczne skrzydło i do dziś zajmuje całą długość ulicy. Henryk Sienkiewicz odwiedził Adama Bauerertza między innymi: 09 maja 1889 r.


















[Zdjęcie dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – WSPÓLNA [róg PLATER EMILII 24]


Tu w 1882 r. i 1883 r. w kościele św. Barbary ochrzczone zostały dzieci Henryka i Marii Sienkiewiczów: Henryk Józef i Jadwiga Maria Łucja Helena.
W 1783 r. na terenie dawnego Cmentarza Świętokrzyskiego, należącego do księży Misjonarzy, powstał niewielki kościół, którego widomą pozostałością jest przebudowany istniejący dziś na terenie otaczającym naszą świątynię przy ul. Wspólnej kościółek pod wezwaniem św. Barbary, jego bryła dotrwała do naszych czasów niezmieniona, natomiast wnętrze - w stanie bardzo zmienionym - na skutek zniszczeń dokonanych w czasie wojny.



Powyżej na zdjęciu z 1886 r. kościół św. Apostołów Piotra i Pawła. Po prawej stronie kościół pod wezwaniem św. Barbary.
Poniżej - również kościół pod wezwaniem św. Barbary.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WARSZAWA – WSPÓLNA 24 m. 6 - II piętro


Tu od 1885 r. do czerwca 1902 r. mieszkał Henryk Sienkiewicz. Obecnie brak jest numeru 24, dlatego też zamieszczono fotografię archiwalną przedstawiającą parzystą pierzeję ul. Wspólnej od ul. Marszałkowskiej do ul. Kruczej czyli numery: 44, 42, 40, 38, 36, 34, 32, 30, 28, 26, 24.



[Zdjęcia dzięki uprzejmości Portalu WARSZAWA1939.PL].

WENECJA – [Włochy – gm. Wenecja, region Wenecja Euganejska]


Miasto na północy Włoch, założone w 452 r., położone na licznych bagnistych wyspach na Morzu Adriatyckim. Znany ośrodek turystyczny i kulturalny. Wenecja wpisana jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Najpopularniejszym środkiem lokomocji jest tramwaj wodny „vaporetto”. Historyczna część Wenecji pełni głównie funkcje turystyczne. Zwiedzić można: Bazylikę św. Marka, Ca’ Pesaro, Ca’ Rezzonico, Dzwonnicę św. Marka, Kanał Grande (Canale Grande), Kościół San Giorgio Maggiore, Most Rialto, Most Westchnień (Ponte dei Sospiri), Palazzo Grassi, Palazzo Venier dei Leoni, Pałac Dożów (Palazzo Ducale), Piazzetta di San Marco, Plac
św. Marka (Piazza San Marco), Prokurację (Procuratie Vecchie i Procuratie Nuove), Santa Maria della Salute, Synagogę Hiszpańska, wieżę zegarową (Torre dell'Orologio), Włoską Synagogę (Scuola Italiana). Przez kilka stuleci Wenecja stanowiła jeden z głównych ośrodków kultury muzycznej w Europie. Rozkwit muzyki
w Wenecji związany był z instytucjami zwanymi konserwatoriami. Jedno z najsławniejszych zatrudniało Antonio Vivaldiego. W XVII w. Wenecja uważana była
za europejską stolicę opery. W 1637 r. otwarto Teatro Cassino, teatr dostępny dla każdego, kto zapłacił za wstęp. Pod koniec XVIII w. Wenecja nadal uważana była
za jedno z trzech włoskich miast (obok Neapolu i Mediolanu) najważniejsze dla opery. Wystawiano tu dzieła najwybitniejszych kompozytorów. Tutaj premiery miały opery m. in. Giuseppe Verdiego.
Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Wenecji datują się następująco: 01) wrzesień 1897 r.; 02) kwiecień i listopad 1893 r.; 03) wrzesień 1897 r. - Hotel Bauer-Grünwald; 04) lipiec - sierpień 1899 r. - Hotel „Luna”, Kawiarnia „Quadri”, „Merceria” i „Piazzetta”; 05) maj 1904 r. - Hôtel Britannia.


[Wenecja - 01. Kampanila i Pałac Dożów; 02. Bazylika św. Marka]


[Wenecja - 03. Plac św. Marka; 04. Canale Grande]


[Wenecja - 05. Giudecca; 07. Most Rialto]


[Wenecja - 06. Riva dei Schiavoni]


[Wenecja - 08. Gondole weneckie; 09. Pałac Ducale]


[Wenecja – 10. Kościół wezwaniem Chrystusa Zbawiciela; 11. Scuola di San Rocco]


[Wenecja – 12. Kościół Santa Maria Gloriosa dei Frari; 13. Klasztor San Giorgio Maggiore]

[Fotografie – autorzy: 01) Pilecka; 02 - 03, 08) Radomil; 04) Ludmiła Pilecka; 05) Necrothesp; 06) Abxbay; 07) Gvf; 09) Adrian; 10) Wknight94; 11. Welleschik;
12 - 13) Didier Descounes. Źródło – Wikipedia.]
[Zdjęcia: 01., 02., 07., 09., 12., 13. - objęte licencją CC-BY-SA].[Zdjęcia: 03., 04., 05., 08., 10., 11. - objęte są licencją GNU FDL]. [Fotografia 06. jest własnością publiczną zgodnie z wolą autora.]

WERONA – [Włochy – gmina Werona – Prowincja Werona – Region Wenecja Euganejska]


Miasto położone w północno-wschodnich Włoszech nad rzeką Adygą u podnóża Alp Weneckich. Ośrodek handlu. Stolica prowincji. Werona była zamieszkana już
w czasach prehistorycznych. Dzięki Williamowi Szekspirowi i jego dziełu „Romeo i Julia” Werona jest miastem szczególnie znanym i podziwianym na świecie. Wybrane atrakcje Werony: Galeria sztuki współczesnej Palazzo Forti, Międzynarodowe Centrum Fotografii Scavi Scaligeri, Muzeum Afrykańskie, Muzeum Archeologiczne, Muzeum Fresków Giovanniego Battisty Cavalcasellego, Muzeum Kanoniczne, Muzeum Kolei Porta Vescovo, Muzeum Miejskie Castelvecchio, Muzeum Miejskie Historii Naturalnej, Muzuem Miniscalchi-Erizzo, Muzeum Rzeźby Kamiennej. Udukumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Weronie datują się następująco: 01) marzec 1884 r.; 02) marzec 1890 r.


[1) Bazylika św. Zenona; 2) Balkon Julii]

[Fotografia – Autor: 1) – 2) Lo Scaligero. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

WERSAL [Francja – gmina Wersal, region Île-de-France, departament Yvelines]


Miejscowość pod Paryżem. Słynie z zespołu pałacowego, miejsca rezydencji królów francuskich od 1682 r. Pałac wersalski wraz z kompleksem ogrodowo-parkowym
jest najwspanialszym dziełem francuskiego klasycyzmu i baroku. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Wersalu datują się następująco: 01) pierwsza połowa czerwca 1898 r. – wraz z córką Jadwigą.


[01. Wersal – pałac]


[02. Wersal – plan z 1789 r.]

[Fotografie - autorzy: 01) Remi Jouan; 02) William R. Sheperd (zm. 1934 r.). Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 01. objęte jest licencją GNU FDL].
[Zdjęcie 02. jest własnością publiczną w krajach, gdzie prawa autorskie wygasają po upływie 70 lat od śmierci autora.]

WEZUWIUSZ - [Włochy]


Jeden z pięciu najbardziej niebezpiecznych wulkanów położony na terenie Włoch na Półwyspie Apenińskim nad Zatoką Neapolitańską.
Wysokość jego wynosi 1281 m n.p.m., głębokość krateru – 230 m, średnica – 550 – 650 m.
Henryk Sienkiewicz był tu (na brzegu krateru) na początku grudnia 1886 r.


[1) Widok Wezuwiusza od strony Pompejów. 2) Wnętrze krateru Wezuwiusza.]

[Fotografie: Autor: 1) *drew; 2) Radomil. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

WĘŻYCZYN [gm. Latowicz, pow. miński, woj. mazowieckie]


Tu w 1855 r. po sprzedaniu Grabowiec, małżonkowie Józef i Stefania Sienkiewiczowie przeprowadzają się do swojego nowo nabytego majątku, w którym mieszkali
do 1861 r. Dwór rodziny Sienkiewiczów nie przetrwał do dzisiejszych czasów. Została tylko kapliczka poświęcona rodzinie Sienkiewiczów.

WIEDEŃ [Austria - stolica państwa i kraju związkowego Wiedeń]


kulturalne i polityczne centrum kraju, położone nad Dunajem. W Wiedniu można znaleźć budowle reprezentujące wszystkie najważniejsze style architektoniczne począwszy od romańskiego kościoła św. Ruprechta przez gotycką katedrę św. Szczepana, barokowy kościół św. Karola, klasycystyczny parlament aż do budynków współczesnych. Oprócz licznych muzeów, teatrów, galerii sztuki znajduje się tu także gmach opery z 1861 r. i klasycystyczny budynek filharmonii z 1842 r. Uniwersytet Wiedeński (założony w 1365 r.) jest najstarszą uczelnią w niemieckojęzycznym obszarze językowym.
Wiedeń, Belweder - barokowy pałac księcia Eugeniusza Sabaudzkiego. Henryk Sienkiewicz był tu razem z Karolem Potkańskim - na przełomie stycznia i lutego
1890 r.

[1) Belweder Górny; 2) Belweder Dolny]
[Zdjęcie 1. jest własnością publiczną zgodnie z wolą autora. Zdjęcie 2. objęte jest licencją GNU FDL.]

Wiedeń, Burgtheater (Teatr Zamkowy). Znajduje się przy wiedeńskim Ringu.
19 kwietnia 1887 r. Henryk Sienkiewicz i Stanisław Tarnowski byli na komedii Williama Shakespeare'a „Kupiec wenecki”.


[1) Stary Hofburtheater, w którym był Henryk Sienkiewicz.]


[2) Obecny budynek Burgtheater]
[Fotografie: Autor: 1) Michael Frankenstein (1843 – 1918); 2) Peter Gerstbach. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

Wiedeń, Graben - Plac Graben. Henryk Sienkiewicz spacerował tu 18 kwietnia 1889 r.


[1) Plac Graben około 1890 r.; 2) Plac Graben obecnie]
[Fotografie: Autor: 1) August Standa (1861 – 1928); 2) Gryffindor. Źródło – Wikipedia.]
[Zdjęcie 1. jest własnością publiczną, ponieważ prawa autorskie do niego wygasły.] [Zdjęcie 2. objęte licencją CC-BY-SA].

Wiedeń, Himmelpfortgasse 25 - adres Ronacher Etablissement, Teatr Variété. Tu 23 października 1889 r. wybrał się Henryk Sienkiewicz. Spotkał tam Kazimierza i Zofię z Feinuchtów-Szarskich Pochwalskich.
Wiedeń, Philharmoniker-Straße 4 – adres Hotelu Sacher, w którym 04 sierpnia 1890 r. Henryk Sienkiewicz spożywał obiad w towarzystwie Jana i Anny
z Burkotów Komierowskich.



[1 - 4. Hotel Sacher]
[Fotografia: Autor: 1. KF; 2. Gryffindor; 3. Jason7825; 4. Graham Bould. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia: 1. i 4. – są własnością publiczną zgodnie z wolą autora.] [Zdjęcia: 2. i 3. – objęte są licencją GNU FDL].

Wiedeń, KarlsplatzKünstlerhaus (Dom Sztuki). 01 kwietnia 1892 r. Henryk Sienkiewicz uczestniczył w otwarciu tego domu.

[Fotografie: Autor: 01. Gryffindor; 02. Künstlerhaus. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcie 1. objęte jest licencją GNU FDL]. [Zdjęcie 2. objęte jest licencją CC-BY-SA].

Wiedeń, Kärthner Strasse – ulica w Wiedniu, na której na początku lutego 1890 r. Henryk Sienkiewicz oglądał sklep z kapeluszami damskimi.


[1) Kärthner Strasse]
[Autor i rok zdjęcia są nieznane. Źródło: www.odklepnuto.cz]

Wiedeń, Kärthner Strasse 31 - adres Hotelu „Erzherzog Karl”, gdzie Henryk Sienkiewicz zatrzymywał się: 01) od 01 maja do 18 sierpnia 1887 r. - bywał tu czasem na obiedzie; 02) 07 października 1887 r. - wyruszył stąd do Kaltenleutgeben; 03) od 15 do 19 kwietnia 1889 r.; 04) od 29 do 30 kwietnia 1891 r.; 05) 04 lipca 1897 r.; 06) maj 1909 r.
Wiedeń, Koeniger Strasse - adres Cukierni Gersthnera, w której w 1893 r. Henryk Sienkiewicz umawiał się z Karolem Bennim.
Wiedeń, Kohlmark 9 - adres Kawiarni Puchera. Henryk Sienkiewicz gościł tu między innymi: 1) 31 marca 1887 r.; 2) w okresie od 01 maja do 18 sierpnia 1887 r.;
3) w październiku 1887 r.; 4) w okresie od 15 do 19 kwietnia 1889 r.
Wiedeń, Kościół św. Ruprechta - tu w grudniu 1885 r. Henryk Sienkiewicz spotykał się z księdzem Zygmuntem Czerwińskim i zamówił u niego na 05 grudnia
1885 r. mszę za zmarłą żonę Marię. Następną wizytę pisarz złożył księdzu 18 sierpnia 1886 r.


[Fotografie - Georges Jansoone. Źródło – Wikipedia. Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

Wiedeń, Księgarnia Gerolda - tu 18 sierpnia 1886 r. pisarz kupił dwie książki: Charles’a Bigot’a „Grčce – Turquie – la Danube” i przewodnik Adolphe Joanne
„De Paris ŕ Constantinopole”. 15 października 1889 r. kupił „Le livre ilustré des patiences” („Ilustrowana książka pasjansów”). Pod koniec stycznia 1890 r. kupił książkę Henriego d’Orléans'a „Six mois aux Indes. Chasses aux tigres”). (…)
Wiedeń, Parlament - zbudowany w latach 1874 – 1883 według projektu Duńczyka Theophila von Hansen’a. Henryk Sienkiewicz odwiedził to miejsce na przełomie maja i czerwca 1888 r.
Wiedeń, Seilerstätte - adres Hotelu Garni Kraus. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym miejscu datują się następująco: 01) kwiecień 1887 r.; 02) styczeń - luty 1890 r., pokój nr 15 i nr 11; 03) marzec - kwiecień 1892 r.
Wiedeń, Seilerstätte 18/20 - adres Hotelu „Ungarische Krone”, w którym Henryk Sienkiewicz zatrzymywał się: 21 października 1887 r. i 15 października
1889 r.
Wiedeń, Schottenring 3 - adres Hôtelu de France, gdzie od 30 marca do 02 kwietnia 1887 r. zatrzymał się Henryk Sienkiewicz.


[1) Hotel de France; 2) Stiege]

[3) Suite; 4) Salon Belvedere][Zdjęcia dzięki uprzejmości HOTELU de FRANCE w Wiedniu].

Wiedeń, Staatsopera - opera wiedeńska. Henryk Sienkiewicz oglądał tu: 1) 28 stycznia 1890 r. operę Wolfganga Amadeusza Mozarta „Don Juan”; 2) 10 lutego
1890 r.: operę Antonia Smareglii „Il Vassallo di Szigeth” i balet-pantomimę Jozefa Bayera „Die Puppenfee”; 3) 11 lutego 1890 r.: operę Giacomo Meyerbeera „Hugenoci”.


[1. - 2. Staatsopera]
[Fotografie – Autor: 1) Eastboca.net; 2) Thomas Binderhofer. Źródło – Wikipedia.
Zdjęcie 1. objęte jest licencją CC-BY-SA.
Zdjęcie 2. jest własnością publiczną zgodnie z wolą autora.]

Wiedeń, Teatr-Variété Ronachers Establissement – teatr, do którego w styczniu i lutym 1890 r. chodził Henryk Sienkiewicz.

Wiedeń, Tuchlauben 8 – adres Salonu Wystawowego Kunstverein, w którym Henryk Sienkiewicz był na początku lutego 1890 r. i między innymi oglądał obraz Hansa Makarta „Triumf Ariadny”.

Wiedeń, Volksgarten - piękny park w centrum Wiednia założony w 1823 r. przez cesarza Franciszka I. Na przełomie maja i czerwca 1888 r. był tu Henryk Sienkiewicz.


[Fotografie – Autor: 1) Danielsp; 2 – 3) Gryffindor; 4) Martin. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

Wiedeń, Wasagasse 33 – adres Kabaretu i Teatrzyku Rewiowego „Orpheum”, w którym Henryk Sienkiewicz był 09 lutego 1890 r.

Wiedeń, Wohllebengasse 5 - miejsce zamieszkania Kazimierza Chłędowskiego. 11 marca 1887 r. adres ten pisarz podał Henrykowi Anastazemu Gropplerowi jako
swój adres do korespondencji.

W marcu 1884 r. Henryk i Maria Sienkiewiczowie przejeżdżali przez Wiedeń w drodze do Włoch, a 24 czerwca 1885 r. zatrzymali się tu w drodze do Reichenhall
w Niemczech. 13 sierpnia 1886 r. spożywa obiad w towarzystwie Konstantego i Marii Komierowskich, Konstantego, Pauliny i Julii Komierowskich oraz Edwarda Leo. Kolejne pobyty pisarza w Wiedniu: od 30 marca do 02 kwietnia, 05 kwietnia i od 18 do 29 kwietnia, 12 i 13 października - 1887 r.; od 27 stycznia do 12 lutego 1890 r.;
04 lutego 1894 r.

WIGHT – [Wielka Brytania – hrabstwo ceremonialne – region South East England – kraj Anglia]


Wyspa należąca do archipelagu Wysp Brytyjskich, oddzielona od brytyjskiego wybrzeża cieśniną Solent. Henryk Sienkiewicz był na Wyspie Wight w 1887 r.


[Wight – 01. mapa z 1888 r.; 02) Wybrzeże zachodnie wyspy]

[Fotografie – autorzy: 01) mapa pochodzi z 4. wydania „Konversationslexikon (1885 – 1890); 02) Barbara Mürdter. Źródło – Wikipedia.]
[Prawa autorskie do zdjęcia 01. wygasły i znajduje się ono w domenie publicznej.] [Zdjęcia objęte są licencją CC-BY-SA].

WINNOGÓRA [gm. Wronki, pow. szamotulski, woj. wielkopolskie]


Wieś. Majątek nadany niegdyś przez Napoleona generałowi Henrykowi Dąbrowskiemu. Od 1880 r. był własnością prawnuka twórcy legionów, Henryka Mańkowskiego, który otrzymał go po bezpotomnej śmierci Bronisława Dąbrowskiego, syna generała. Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w Winnogórze datują się następująco: 01) wrzesień 1899 r.

WŁOCŁAWEK [gm. Włocławek, powiat włocławski, woj. kujawsko-pomorskie]


Miasto położone w Kotlinie Płockiej na obu brzegach Wisły oraz Zgłowiączki.
Zabytki Włocławka: Browar Bojańczyka, budynek Rieber Foods Polska, Czarny Spichrz, dawna kanonia, dawna kaplica cmentarna, dawna siedziba straży ogniowej, kamienice śródmieścia, katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, kościół ewangelicko-augsburski, kościół i klasztor oo. Franciszkanów, kościół św. Jana Chrzciciela, kościół św. Stanisława, kościół św. Witalisa, Muzeum Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej, pałac biskupi, pałac Mühsama, prałatówka, stary młyn, stary szpital miejski św. Antoniego, szkoła handlowa, wyższe seminarium duchowne i zespół budynków sądowych.
W okresie od 10 grudnia 1903 r. do 20 stycznia 1904 r. Henryk Sienkiewicz miał we Włocławku odczyt na rzecz powodzian. Prezentował swoją nowelę „Dwie łąki”.


[1. Włocławek – Zielony Rynek; 2. Włocławek – Plac Grodzki]


[3. Włocławek – dawne starostwo 1836 - 1844; 2. Włocławek – pałac Mühsama]

[Autorzy fotografii: 1. – 2.) Włocławianin; 3. – 4.) Pko. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia 1. – 2. objęte są licencją GNU FDL]. [Zdjęcia 3. – 4. objęte są licencją CC-BY-SA].

WOLA GUŁOWSKA [gm. Adamów, pow. łukowski, woj. lubelskie]


Wieś położona nad rzeką Czarną na pograniczu Równiny Łukowskiej i Wysoczyzny Żelechowskiej, 20 km na pn.-zach. od Kocka.
Najstarsze wzmianki dotyczące Woli Gułowskiej pochodzą z lat 1508 i 1545. W 1633 r. Ludwik Krasiński, dziedzic tutejszych dóbr, postanowił ufundować klasztor
OO Karmelitów oraz nowy kościół w miejsce starej, drewnianej kaplicy. Budowę kościoła zakończono w 1782 r. jego konsekracją. W kościele znajduje się cudami słynący obraz Najświętszej Maryi Panny. W 1982 r. Abp Józef Glemp koronował go koronami papieskimi.
W dworku Krasińskich w Woli Gułowskiej w ostatnich latach życia mieszkała Stefania z Cieciszowskich Sienkiewiczowa, matka pisarza. Tu też zmarła. Została pochowana na cmentarzu parafialnym w Okrzei.

WOLA JUSTOWSKA


Do 1941 r. wieś położona o 4,5 km od Krakowa. Obecnie stanowi część terytorium Krakowa. Nazwę swą zawdzięcza sekretarzowi Zygmunta Starego, Justowi Ludwikowi Decjuszowi. Wybudował on istniejący do dzisiaj pałac renesansowy. Henryk Sienkiewicz był tu 02 lipca 1890 r.


[1. Willa Justa Ludwika Decjusza]

[Fotografia: Autor: 1. Cancre. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia objęte są licencją GNU FDL].

WOLA OKRZEJSKA [gm. Krzywda, pow. łukowski, woj. lubelskie]


W latach 1781 – 1870 Wola Okrzejska należała do rodziny Cieciszowskich i Sienkiewiczów. Po śmierci babki została sprzedana Bernsteinowi. Tutaj właśnie 5 maja
1846 r. w oficynie dworskiej w Woli Okrzejskiej, urodził się Henryk Sienkiewicz. Wspólnie ze swoim rodzeństwem spędził tu lata beztroskiego dzieciństwa. Tu zmarła Stefania z Cieciszowskich Sienkiewiczowa (matka H. S.). 14 grudnia 1965 r. uchwałą nr 306 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie powołało
do życia Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej (www.muzeumhs.webpark.pl).









02 października 1966 r., w obecności wielu przybyłych z różnych stron gości i krewnych pisarza, nastąpiło oficjalne otwarcie połączone z sesją naukową, której patronował m. in. Julian Krzyżanowski. 01 stycznia 1967 r. stanowisko dyrektora muzeum objął Pan Stanisław Cybulski i z ogromnym zaangażowaniem prowadzi je
do chwili obecnej. 31 października 2007 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Kazimierz Michał Ujazdowski, odznaczył Antoniego Cybulskiego medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.

[Fotografie: Krzysztof Grabiński]

WROCŁAW [gm. Wrocław, miasto na prawach powiatu, woj. dolnośląskie]


Miasto położone w Pradolinie Wrocławskiej nad rzeką Odrą i czterema jej dopływami. Historyczna stolica Śląska. Dawna siedziba Księstwa Wrocławskiego.
26 lipca 1889 r. na stacji kolejowej zatrzymał się pociąg, którym Henryk Sienkiewicz jechał do Berlina. Tu wysiadły poznane przez pisarza podczas podróży:
Matylda z Czapskich Osiecimska z córką Michaliną.


[1. - 2. Wrocław Główny - dworzec kolejowy i peron]

[Fotografie - Autor: 1) Vorwerk; 2) Julo. Źródło – Wikipedia.] [Zdjęcia: 1. i 2. jest własnością publiczną zgodnie z wolą autora.]

WYOMING – [Stany Zjednoczone Ameryki]


Stan na środkowym zachodzie USA. Na północy graniczy ze stanem Montana, na zachodzie ze stanem Idaho, na południowym zachodzie ze stanem Utah, na południu
z Kolorado, a na wschodzie ze stanami Nebraska i Dakota Południowa. Południowo-zachodnia część stanu położona jest w Górach Skalistych, a północno-wschodnia
na Wielkich Równinach. W październiku i listopadzie 1877 r. Henryk Sienkiewicz był tu na kilkutygodniowej wyprawie myśliwskiej związanej z jesiennym ciągiem bawołów. Pisał tak:
„(…) Sam Wyoming stanowi obszerne płaskowzgórze przecięte z północo-zachodu na południowo-wschód pasmem Gór Skalistych i rozmaitymi odrzutami tegoż pasma, noszącymi nazwy Gór Czarnych, Gór Słodkiej Wody itd. (…) Główne miasto, Cheyenne, leżące niedaleko granicy Nebraski, jest po prostu znaczniejszą stacją kolei żelaznej, koło której skupiło się nieco ludności trudniącej się cokolwiek rolnictwem, cokolwiek handlem, a głównie polowaniem i wymianą skór z Indianami. (…)
Prócz Cheyenne i prócz stacji kolei nie ma w Wyomingu żadnych innych miast. Niektóre stacje tworzą czasem osady liczące
po kilka i kilkanaście domów, inne są tylko samotnymi domami stojącymi na pustyni. Wzdłuż całej linii nie widziałem ani jednej farmy, ani jednej osady. Między jedną stacją a drugą daleko jest łatwiej ujrzeć antylopę lub niedźwiedzia jak człowieka. (…)

Jadąc do Wyomingu, bądź to od strony zachodniej z Kalifornii, bądź od wschodniej z Chicago, jedzie się ciągle pod górę. Cheyenne, stolica kraju, leży na 6041 stóp nad poziom morza. (…) Najwyższa stacja Sherman leży na 8242 stóp. (…)”

[1) Dead Indian Pass]


[2) Bear River - Rzeka Niedźwiedzia; 3) Castle Geyser in Yellowstone National Park]

[Fotografia – Autor: 1) Fondue; 2) Staplegunther; 3) Flicka. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

[Ewentualne uzupełnienia i zmiany w treści nastąpią z chwilą ustalenia nowych szczegółów.]