…chwalić Cię będę, Panie, wśród narodów, imieniu Twojemu śpiewać będę. [2 Sam. 22; 50]



POSTACIE Z JEGO ŻYCIA

Wybierz literę, z którą chcesz się zapoznać: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, Q, R, S, Ś, T, U, V, W, X, Y, Z, Ź, Ż - albo zobacz wszystkie.

Litera U



UCHTOMSKI ESPER Esperowicz [14.08.1861 – 26.11.1921]


Pisarz i publicysta rosyjski.
Prezes zarządu Banku Rosyjsko-Chińskiego i członek Rady Towarzystwa Mandżurskiej Drogi Żelaznej.
Absolwent Uniwersytetu Petersburskiego.
Od 1884 r. – pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rosji.
Towarzyszył następcy tronu – Mikołajowi – w podróży dookoła świata.
Od 1896 r. został redaktorem gazety „Pietierburskije Wiedomosti”.

Około 01 czerwca 1899 r. Henryk Sienkiewicz napisał list do Espera Esperowicza Uchtomskiego.



[Fotografia: Autor – Tar-ba-gan. Źródło – Wikipedia.]
[Powyższe zdjęcie jest własnością publiczną, ponieważ prawa autorskie do niego wygasły. Prawo to stosuje się w Stanach Zjednoczonych, Australii, Unii Europejskiej i w tych państwach, gdzie prawo autorskie wygasa w 70 lat po śmierci autora.]

ULANOWSKA TEOFILA [? – ?]


Biografia nieustalona. Siostra Bolesława Ulanowskiego. Henryk Sienkiewicz wspomina ją w liście z 16 czerwca 1916 r. do Jadwigi Janczewskiej.

ULANOWSKA WANDA [około 1900 – ?]


Córka stolarza. Osierocona w wieku pięciu lat. Przybrana córka Bolesława Ulanowskiego. Żona Jana Sroczyńskiego. Matka Zofii i Władysława Artura. Henryk Sienkiewicz darzył ją przywiązaniem. Posłużyła mu ona za model Nel w powieści „W pustyni i w puszczy”. Wspomina ją w liście z 16 czerwca 1916 r. do Jadwigi Janczewskiej.

ULANOWSKI ADAM [? – ?]


Asystent (doktor) przy Katedrze Zoologii Uniwersytetu Lwowskiego. Według jednej z gazet (?) planował on ekspedycję naukową do Afryki Zachodniej.
W liście z 17 lipca 1888 r. do Jadwigi Janczewskiej Henryk Sienkiewicz stwierdził, że pisał do niego, prosząc o informację na temat wyprawy afrykańskiej. List pisarza
nie zachował się. (…)”

ULANOWSKI BOLESŁAW [01.08.1860 – 27.09.1919]


Brat Teofili.
Polski historyk prawa, również prawa kościelnego. W wieku 28 lat (1888 r.) został profesorem nadzwyczajnym prawa kościelnego i p. o. kierownika katedry
tego prawa, a w wieku 30 lat (1890 r.) - profesorem nadzwyczajnym prawa kanonicznego i historii prawa polskiego. Był również kierownikiem Katedry Prawa Polskiego. W 1893 r. został p. o. kierownika Katedry Prawa Niemieckiego. W latach 1893/1894 i 1899/1900 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1888 r. był członkiem krakowskiej Akademii Umiejętności. W 1903 r. pełnił funkcję sekretarza generalnego (faktycznie od 1901 r.) Akademii Umiejętności, doprowadzając ją do największego rozkwitu w dotychczasowych dziejach. Członkiem tej Akademii był Henryk Sienkiewicz. Od 1893 r. był dyrektorem krakowskiej Drukarni Uniwersyteckiej. Zainteresowania Bolesława Ulanowskiego skupiły się na badaniu prawa Kościoła Rzymskokatolickiego w dawnej Polsce przy uwzględnieniu
jego związków z prawem powszechnym Kościoła. Przedmiotem badań były przy tym źródła praktyki sądowej. Ulanowski zasłynął przede wszystkim ze swej działalności wydawniczej. Ogłosił drukiem zbiory ustawodawstwa polskiego, liczne dokumenty średniowieczne, a także księgi sądowe, wydawnictwa z zakresu polskiego prawa kościelnego. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.
Z domem jego Henryk Sienkiewicz utrzymywał bliskie stosunki.

UMIATOWSKA JANINA - patrz OSTRORÓG-SADOWSKA JANINA


UMIATOWSKI WŁADYSŁAW [13.03.1834 – 16.01.1905] – herbu ROCH III


Syn Kazimierza i Józefiny z hrabiów Dunin-Rajeckich.
Hrabia, ziemianin, właściciel dóbr na Litwie i dzisiejszej Białorusi oraz w Królestwie Polskim. Marszałek powiatu trockiego, oficer wojska carskiego, dziedzic Żemłosławia.
Żoną Władysława była późniejsza markiza (margrabina) – Janina z hrabiów Ostroróg-Sadowskich.
W okresie od 01 maja do 18 czerwca 1887 r. w Kaltenleutgeben Henryk Sienkiewicz poznał tylko Władysława Umiatowskiego.

U-WA-KA [? – ?]


Indianin z plemienia Cachuilla zamieszkałego w Górach Santa Ana. Henryk Sienkiewicz poznał go w drugiej połowie 1876 r. w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. W „Listach z podróży do Ameryki” napisał o nim:
„(…) Wieczorem tego samego dnia przybyło do osady Plesenta trzech Indian z dzikiego jeszcze zupełnie pokolenia Cachuilla, zamieszkałego z drugiej strony Santa Ana. Twarze ich, koloru ciemnoczerwonego, były podobne do cygańskich. Na głowach
nie mieli piór ani warkoczy, ale włosy ich spadały w grubych splotach po obu stronach głowy. Ubrani byli w mokasyny ze skór jelenich i pewien rodzaj koszul nie osłaniających piersi. (…)

Kupiłem także łuk i strzały, a raczej dostałem je w zamian za nóż. U-wa-ka pokazywał, jak się strzela z łuku, i oddaliwszy się
na chwilę ze mną między dęby, przeszył strzałami kilka dzięciołów i błękitniaków. (…)

Mając zamiar pomieszkać trochę w indyjskich wigwamach, pytałem, kiedy wojownicy wrócą na powrót zza gór. Odpowiedzieli mi, że za miesiąc.
- A czy mnie przyjmą?
- Przyjmą i cieszyć się będą. Brat biały będzie polował razem z czerwonymi w wąwozach, przyjedzie, kiedy zechce, odjedzie, kiedy zechce, będzie zasiadał u ogniska czerwonych, palił z nimi i nikt z pokolenia Cachuilla nie podniesie na niego ręki. (…)”

UZNAŃSKI ADAM [? – ?]


Biografia nieustalona. Właściciel Szaflar.
Henryk Sienkiewicz poznał go 16 lutego 1888 r. w Zakopanem – podczas odwiedzin księdza Józefa Stolarczyka.

[Ewentualne uzupełnienia i zmiany w treści nastąpią z chwilą ustalenia nowych szczegółów z tego okresu.]