Przykazanie V: Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie. [2 Moj. 20; 12]



POSTACIE Z JEGO ŻYCIA

Wybierz literę, z którą chcesz się zapoznać: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P, Q, R, S, Ś, T, U, V, W, X, Y, Z, Ź, Ż - albo zobacz wszystkie.

Litera Z



ZABŁOCKA IZABELA [? – ?]


Biografia nieustalona. Córka Karola Zabłockiego, właściciela hotelu. Żona Józefa Koczorowskiego.
Henryk Sienkiewicz spotkał ją 20 lutego 1889 r. w Warszawie u Teresy ze Zbyszewskich Czarnowskiej. Izabela Zabłocka natomiast odwiedziła pisarza 28 lutego 1889 r.
w jego mieszkaniu w Warszawie.

ZABŁOCKI KAROL [? – ?]


Biografia nieustalona. Właściciel hotelu.
Henryk Sienkiewicz spotkał go 20 lutego 1889 r. w Warszawie u Teresy ze Zbyszewskich Czarnowskiej.

ZAKRZEWSKA AMA [? – ?]


Biografia nieustalona. Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Amą Zakrzewską datują się następująco: 01) maj 1892 r. – Kraków.

ZAKRZEWSKA MARIA – patrz MOSZCZEŃSKA MARIA


ZAKRZEWSKA NATA [? – ?]


Biografia nieustalona. Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Natą Zakrzewską datują się następująco: 01) maj 1892 r. – Kraków.

ZALESKA ? [? – ?]


Biografia nieustalona. W liście z 25 sierpnia 1896 r. do Jadwigi Janczewskiej Henryk Sienkiewicz pisze, że pośród znajomych w Zakopanem jest również „panna Zaleska”.

ZALESKA OLGA [? – ?]


Biografia nieustalona. W grudniu 1889 r. listownie zwróciła się do Henryka Sienkiewicza o pomoc dla panny Tyneckiej z Żytomierza.

ZALESKA ZOFIA – patrz SZYDŁOWSKA ZOFIA


ZALESKI ANTONI [1858 – 09.08.1895] - pseudonim: ANTAŁEK, ANTAŁ, ANTALION, ANTALISSIMUS


Dziennikarz warszawski, współzałożyciel (1882 r.), współredaktor i wydawca „Słowa”, autor felietonów „Towarzystwo warszawskie. Listy do przyjaciółki
przez Baronową XYZ”
. Korespondent „Słowa”. Mąż Zofii z Szydłowskich. Przyjaciel Henryka Sienkiewicza, przezywany przez niego „Antałem”, „Antałkiem”, „Antalionem” lub „Antalissimusem”. W 1883 r. - wspólnie z Eugeniuszem Bonieckim - wydał powieść "Ogniem i mieczem". W 1886 r. towarzyszył pisarzowi w podróży
na Bliski Wschód, którą opisał w książce „Z wycieczki na Wschód” (1887 r.). Uczestnik kółka literacko-artystycznego w restauracji „U Andzi” Anny Czuleńskiej
w Warszawie na rogu ulic: Niecałej i Wierzbowej, gdzie również bywał Henryk Sienkiewicz. Z pisarzem spotykał się również: 01) styczeń 1887 r. - Warszawa;
02) listopad 1888 r. - Warszawa; 03) luty 1889 r. - Warszawa; 04) grudzień 1894 r. - Warszawa.

ZALESKI JÓZEF Bohdan [1802 – 1886]


Poeta polski. Absolwent Szkoły Bazyliańskiej w Humaniu. W 1821 r. wstąpił do Tajnego Związku „Wolnych Polaków” w Warszawie. Uczestnik powstania listopadowego.
W czerwcu 1831 r. – poseł na sejm z powiatu taraszczańskiego. We wrześniu emigrował. Do połowy 1832 r. mieszkał we Lwowie, potem we Francji, głównie w Paryżu. Przyjaciel Adama Mickiewicza i jego rodziny. Od grudnia 1834 r. – członek Braci Zjednoczonych. W latach 1835 — 1837 – członek Towarzystwa Demokratycznego. Jeden z twórców „szkoły ukraińskiej”, t. j. poezji romantycznej, opiewającej Ukrainę.
Autor m. in.: „Śpiew poety” (1825 r.), „Damian książę Wiśniowiecki” (1825 r.), „Rusałki” (1829 r.), przekład „Pieśni serbskich” (1836 r.), „Złota Duma” (1836 r.), „Duch od stepu” (1836 r.), „Potrzeba Zbaraska” (1839 r.), „Dumy i dumki” (1841 r.), „Przenajświętsza Rodzina” (1839 r.), „Modlitwy
i hymny”
(1841 r.).
31 października 1883 r., w liście do I. Kossiłowskiego, wyraził swój podziw i uznanie dla Henryka Sienkiewicza.

ZALEWSKI KAZIMIERZ [05.12.1849 – 11.01.1919] – pseudonim JERZY MYRIEL


Z zawodu adwokat. Dramatopisarz, komediopisarz i publicysta. Zwany „polskim Sardou”. Znał i tłumaczył Moliera. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracownik „Niwy”. W latach 1875 – 1905 – redaktor i wydawca dziennika „Wiek”. Od 1889 r. – recenzent teatralny „Kuriera Warszawskiego”.
Autor: „Bez posagu” (1869 r.), „Wycieczka za granicę” (1872 r.), „Bez stanu” (1873 r.), „Z postępem” (1874 r.),
„Przed ślubem” (1876 r.), „Złe ziarno” (1877 r.), „Spudłowali” (1878 r.), „Pani podkomorzyna” (1880 r.), „Górą nasi” (1885 r.), „Friebe” (1885 r.), „Nasi zięciowie” (1886 r.), „Małżeństwo Apfel” (1887 r.), „Prawa serca” (1893 r.) – i innych.
Uczestnik kółka literacko-artystycznego w restauracji „U Andzi” Anny Czuleńskiej w Warszawie na rogu ulic: Niecałej i Wierzbowej, gdzie również bywał Henryk Sienkiewicz. Z końcem 1881 r. wspólnie m. in. z: Antonim Wrotnowskim, Mścisławem Godlewskim, ks. Zygmuntem Chełmickim, Edwardem Lubowskim – założył dziennik „Słowo”, którego redakcję powierzono Henrykowi Sienkiewiczowi.



[Fotografia: Autor – Visor. Źródło – Wikipedia. [Zdjęcia objęte licencją CC-BY-SA].

ZALUTYŃSKA NATALIA [1829 – 1909]


Biografia nieustalona. Żona Gustawa Taube (1810 – 1869). Matka: Karoliny Zofii (1856 – 1932), Janiny Salomei (1864 - ?), Artura Jana (1853 – 1922), Aleksandra Oktawiana (1857 – 1903), Romana Bernarda (1858 – 1908), Gustawa Dionizego (1862 – 1927).
Henryk Sienkiewicz spotkał ją 20 lutego 1889 r. w Warszawie u Teresy ze Zbyszewskich Czarnowskiej.

ZAŁUSKI KAROL Bernard [20.08.1834 – 08.04.1919] – herbu JUNOSZA


Syn Karola i Amelii z Ogińskich Załuskich.
Honorowy kawaler maltański, szambelan austriacki, minister pełnomocny i poseł nadzwyczajny na dworze perskim oraz przy dworach w Chinach, Japonii i Syjamie. Dyplomata, językoznawca, orientalista. W Egipcie przebywał kilkakrotnie, w tym np.: w 1859 r. oraz od 1888 r. Był wówczas członkiem dyrekcji Kasy Długu Państwowego w Egipcie. Prowadził także badania lingwistyczne w dziedzinie języka i literatury koptyjskiej.
Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Karolem Załuskim datują się następująco: 01) między 01 a 14 stycznia 1891 r. - Kair; 02) czerwiec 1892 r. - Karlsbad. Wspomina go też w pisanym 29 stycznia 1891 r. z Suezu liście do Mścisława Godlewskiego:
„(…) Nie wiem, o ile mi pieniędzy wystarczy. Zrobilibyście więc dobrze, posyłając owe 600 i coś rubli, które obiecałeś wysłać
na każde żądanie do Kairu na ręce hr. Karola Załuskiego
(Karola Bernarda Załuskiego), Kair, Cartier Ismaileh, Pension Tink N. I. (…)”

ZAMOYSKA MARIA - patrz KRONENBERG MARIA


ZAMOYSKA MARIA - patrz POTOCKA MARIA


ZAMOYSKA MARIANNA [? – ?]


Biografia nieustalona. Córka Augusta. Żona Pawła Popiela-syna. Matka: Cecylii, Marii i Elfrydy. 11 października 1889 r. w sklepie u Szulgiewicza w Krakowie Henryk Sienkiewicz spotkał Mariannę z Zamoyskich Popiel, która powiedziała, że w Zakopanem (terminu brak) poznał on jej męża, Pawła Popiela i ich córkę Cecylię Popiel.

ZAMOYSKI KAROL Ignacy [14.03.1834 – 02.02.1892]


Syn Konstantego Zamoyskiego, ordynata w Zamościu. Mąż Marii z Kronenbergów. Oboje – znajomi Henryka Sienkiewicza z Paryża, któryy spotykał ich także:
1) 01 lub 02 sierpnia 1886 r., od 01 maja do 18 czerwca 1887 r., w lipcu 1890 r. - w Kaltenleutgeben.

ZAMOYSKI WŁADYSŁAW [18.11.1853 – 03.10.1924] – HRABIA


Syn generała Władysława Zamoyskiego i Jadwigi z Działyńskich.
Polski działacz społeczny, fundator Zakładów Kórnickich, podporucznik wojsk francuskich.
Absolwent École Polytechnique w Paryżu. Członek francuskiej komisji rządowej na wystawę powszechną w Sydney. W 1881 r. objął dobra kórnickie. Rzecznik polskiej własności w Prowincji Poznańskiej. W 1889 r. – w celu ratowania lasów tatrzańskich nabył dobra zakopiańskie. Z jego inicjatywy w 1902 r. sąd międzynarodowy
w Grazu wydał wyrok włączający okolice Morskiego Oka w granice ziem polskich i kończący spór o ziemie tatrzańskie. Dzięki staraniom Władysława Zamoyskiego
i Andrzeja Chramca powstała droga i linia kolejowa Chabówka – Zakopane.
Aktywny uczestnik życia emigracji polskiej: prezes Instytucji Czci i Chleba, członek-założyciel Polskiego Towarzystwa Literacko-Artystycznego, współpracownik stowarzyszenia pomocy polskim emigrantom we Francji Opieka Polska. W 1920 r. powrócił do Polski. Majątek wraz z Biblioteką Kórnicką przekazał narodowi polskiemu, tworząc Fundację Zakłady Kórnickie.
Udokumentowane spotkania Władysława Zamoyskiego z Henrykiem Sienkiewiczem datują się następująco: 1) 11 października 1889 r. – Kraków – Zakopane - Kraków;
2) 14 października 1889 r. - Oświęcim - Wiedeń - wspólna podróż pociągiem; 3) 23 lutego 1890 r. - w Zakopanem; 4) 25 sierpnia 1890 r. - Zakopane - dom Tytusa Chałubińskiego.

ZAREMBSKI JÓZEF [? – ?]


Biografia nieustalona. Kierownik administracji „Słowa”. Henryk Sienkiewicz wspomina go: 01) w liście (165.) z 09 września 1895 r. do Mścisława Godlewskiego;
02) w liście (192.) z 19 czerwca 1899 r. do Mścisława Godlewskiego.

ZATEY ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Kobieta wynajmująca w Krakowie pokoje.
Henryk Sienkiewicz wspomina ją w liście z 29 marca 1914 r.

ZAWADZKI DANIEL [? – ?]


04 stycznia 1904 r. w Opatówku – jako przedstawiciel delegacji Kalisza – witał przybywającą w ramach akcji na rzecz powodzian grupę prelegentów na czele
z Henrykiem Sienkiewiczem.

ZBINDEN [? – ?]


Biografia nieustalona. Lekarz szwajcarski. Henryk Sienkiewicz korzystał z jego usług w okresie od 26 listopada do 23 grudnia 1894 r. podczas pobytu w Lugano.

ZBOROWSKA ZOFIA [? – ?]


Biografia nieustalona. Wspólnie z mężem prowadziła pensjonat w Zakopanem przy ul. Zamoyskiego 28 (obecnie zwany „Sienkiewiczówną”). Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym pensjonacie datują się następująco: 01) 14 października 1891 r.

ZBOROWSKI ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Mąż Zofii Zborowskiej. Wspólnie z żoną prowadził pensjonat w Zakopanem przy ul. Zamoyskiego 28 (obecnie zwany „Sienkiewiczówną”). Udokumentowane pobyty Henryka Sienkiewicza w tym pensjonacie datują się następująco: 01) 14 października 1891 r.

ZBYSZEWSKA TERESA [? – 1930]


Biografia nieustalona. Córka Jana Nepomucena i Marii Magdaleny ze Ślaskich Zbyszewskich. Żona Kazimierza Czarnowskiego. Siostra Karoliny ze Zbyszewskich Rakowskiej (babki Charlloty i Marii Sienkiewiczówien), a tym samym ich ciotka.
Spotkania obu osób datują się następująco: 1) 20 lutego 1889 r. – w Warszawie u Teresy Zbyszewskiej; 2) 28 lutego1889 r. w Warszawie – w Warszawie u pisarza
w mieszkaniu; 3) 03 marca 1889 r. – na pikniku w Pałacu Mniszchów w Warszawie przy ul. Senatorskiej 40.

ZENI FRANCISZEK [? – ?]


Biografia nieustalona.
Śpiewak Teatru Wielkiego w Warszawie. Odtwórca roli Winicjusza w operze „Quo vadis”.
Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Franiszkiem Zenim datują się następująco: 01) listopad 1910 r. – Warszawa.

ZGLIŃSKI (właściwe nazwisko FREUDENSON) DANIEL [1847 – 1931]


Polski pisarz i krytyk literacki. Oprócz utworów dramatycznych: „Jakób Warka” (1893 r.) – i artykułów w czasopismach wydał m. in.: „Von dem Geiste der polnischen Dichtkunst In der ersten Hälfte des XIX. Jhd” (rozprawa doktorska w Lipsku), “Humor w Panu Tadeuszu” (1883 r.), „Impertynencje i paradoksy” (1911 r.), „Wszechmoc wyobraźni twórczej” (1911 r.).
Wraz z Henrykiem Sienkiewiczem, Walerym Przyborowskim i Leopoldem Mikulskim tłumaczył „Rok dziewięćdziesiąty trzeci” Wiktora Hugo. Daniel Zgliński i Henryk Sienkiewicz spotykali się w latach 1878 - 1879 w Paryżu.

ZIELIŃSKA CELINA [? – ?]


Biografia nieustalona. Żona Czesława Gąssowskiego.
Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Celiną z Zielińskich Gąssowską datują się następująco: 01) marzec 1914 r. - Warszawa.

ZIELIŃSKA STEFANIA [1841 – 1890]


Biografia nieustalona. Żona Edwarda Leo (1829 – 1901). Redaktorka "Gazety Polskiej".
Udokumentowane spotkania Stefanii z Zielińskich Leo z Henrykiem Sienkiewiczem datują się następująco: 01) styczeń 1887 r. - Warszawa; 02) czerwiec 1888 r. - Kaltenleutgeben; 03) listopad 1888 r. - Warszawa; 04) luty 1889 r. - Warszawa; 05) lipiec 1890 r. - Kaltenleutgeben.

ZIELIŃSKI KAZIMIERZ [1863 – ?]


Biografia nieustalona.
Lekarz internista, specjalista chorób zakaźnych, zasłużony w zwalczaniu tyfusu plamistego. Od 1925 r. – wiceprezes, a od 1928 r. – prezes Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Henryk Sienkiewicz wspomina go w liście z 03 maja 1912 r. do Jadwigi Janczewskiej.

ZOFIA [? – ?]


Biografia nieustalona. Opiekunka Henryka Józefa Sienkiewicza, syna pisarza, o której wspomina on w 469. liście z 04 października 1899 r. do Jadwigi Janczewskiej:
„(…) Co do Henia, kupiłem dwie wielkie paczki czegoś w rodzaju Herkulo i poleciłem Zosi, by my dawała to dwa razy na dzień. (…)”

ZUZANNA [? – ?]


Biografia nieustalona. Kucharka Edwarda i Jadwigi z Szetkiewiczów Janczewskich. Henryk Sienkiewicz wspomina ją w liście z 30 kwietnia 1891 r. do Jadwigi Janczewskiej:
„(…) Cielca tucznego zjem, ale skutki spadną na głowę Zuzanny. (…)”

ZYBLIKIEWICZ MIKOŁAJ [28.11.1823 – 16.05.1887]


Polityk, adwokat, prezydent Krakowa.
Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego, prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Od 1861 r. – poseł Sejmu Krajowego.
Od 1866 r. – członek Rady Miejskiej.
W latach 1874 - 1881 – prezydent Krakowa.
Inicjator nowych inwestycji, m. in.: utworzenie Krypty Zasłużonych na Skałce, zapoczątkowanie zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie.
Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim.
Henryk Sienkiewicz spotkał go w okresie od 18 do 20 kwietnia 1887 r. w Wiedniu.






[Fotografie: Autor: 1) Walery Rzewuski (1837 – 1888). Źródło – Wikipedia. Prawa autorskie do zdjęcia – własność publiczna]

[Ewentualne uzupełnienia i zmiany w treści nastąpią z chwilą ustalenia nowych szczegółów.]